Van de bok en de haverkist

Het was voor deze Nederlander een feest van herkenning toen Lega Nord-voorman Matteo Salvini woest reageerde op een uitspraak van president Mattarella: “De toekomst van Italië ligt in het overschrijden en niet het herbevestigen van grenzen.” De rechtse politicus reageerde furieus: “Alsof je in het openbaar zegt dat iedereen Italië binnen mag komen… Als hij dit nuchter gezegd heeft: medeplichtig en VERKOCHT.” Maar Mattarella sprak op een wijnbeurs en doelde op de Italiaanse export. Continue reading →

Advertisements

Ene Arthur

Zo heb je een doodnormale ochtend en zo komen er ineens weer van die stinkende gasbellen omhoog vanuit de diepten van gierput Twitter. Je zou bijna willen dat ze net als in de trein eerste en tweede klas invoeren op twitter, dat je zeg maar niet tussen het rapalje hoeft te zitten, maar dat kan ik natuurlijk niet verlangen als sociaaldemocraat.

Continue reading →

Dijkgraaf snapt ‘t wel maar begrijpt ‘t niet

Ik woon in een land waar de directeur van de publieke omroep na het voorstukje van een programma live naar de studio belt om te waarschuwen dat het programma de wet dreigt te gaan overtreden. Waar de premier regelmatig naar studio’s belt om in grove bewoordingen zijn ongenoegen te uiten – ook als het niet om een publieke zender gaat. En u?

Continue reading →

Terreurjournalistiek

Toen de Avvenire, het tijdschrift van de Italiaanse bisschoppenconferentie, in 2009 bij monde van directeur Dino Boffo kritiek uitte op het privéleven van Silvio Berlusconi, verscheen in Il Giornale, een rechtse krant die eigendom is van de Berlusconi’s, een snoeiharde aanval op Boffo van de hand van Vittorio Feltri, vier keer eerder veroordeeld wegens onder andere smaad.

Continue reading →

Zelfmoord

Naar aanleiding van de dood van Antonie Kamerling is er gisteren op twitter veel gezegd over zelfmoord. Het zou een laffe daad zijn of een egoïstische; het zou een schreeuw om aandacht zijn of er zou geen aandacht aan moeten worden gegeven. Er wordt, kortom, veel onzin verkocht en het meeste ervan bestaat uit clichés waarover niet meer nagedacht wordt.
Continue reading →

Maar wie zijn het?

Hoe vaak heeft u al van gedachten gewisseld met de groten der aarde? Gisteren sprak ik nog met onze minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, en wisselde ik van gedachten met de internetjournalist Francisco van Jole. Nou ja, gedachten… zo veel als je kwijt kunt in 140 tekens, want meer staat Twitter je niet toe. Het blijft vooral hangen in losse opmerkingen en daarmee is het toch vooral een gadget – al schrijft Van Jole bijna nergens anders meer over.

Natuurlijk kun je er nieuws mee verspreiden en dat gebeurt ook – niet alleen kwamen de eerste berichten en foto’s van de dramatische noodlanding in de Hudson van Twitter, maar ik had zelf de mogelijkheid om als eerste (?) het nieuws van het overlijden van Eluana Englaro aan de Nederlandse twittercommunity kenbaar te maken. Nou ja, aardig. Tien minuten later volgt nu.nl en is je moment van glorie wel weer voorbij. De journalistieke scoop is niet meer wat het geweest is.

Twitterfox - app. in Forefox

Twitterfox - Twitterapplicatie in Firefox

Goed, erg nuttig is Twitter over het algemeen niet. Van Jole (links te zien als 2525) stuurt eens een fotootje van een kop koffie, Verhagen meldt dat hij een bespreking heeft met een buitenlandse collega en bloggers als Robert Engel verspreiden links naar hun stukjes of losse gedachten over van alles en nog wat.

Tenminste, dat denk ik. Ik denk dat het werkelijk Robert Engel en Maxime Verhagen en Francisco van Jole zijn. Maar wie zijn het nu echt? Mijn vriendin zei gisteren dat Verhagen er wel een medewerker voor zal hebben – Italianen die politici vertrouwen, bestaan niet. Zelfs zij is nog te goed van vertrouwen, want er zijn maar liefst drie Balkenendes op Twitter te vinden en niet een van deze premiers is de echte. Dus zit ik wellicht mijn tijd te verdoen met het vragen stellen aan Bouke Obbema uit Surhuisterveen – wie zal het zeggen.

Aan Van Jole vroeg ik, naar aanleiding van zijn blog: De mogelijkheid om accounts te openen onder elke naam ondermijnt al deze sociale netwerken. Moeten we straks paspoorten scannen? Als echte gelovige antwoordde hij: Nee, dat corrigeert zichzelf op den duur vermoed ik. Het adagio van de echte cyberfanaat is altijd geweest dat het allemaal op den duur wel goed zal komen, als we in godsnaam maar geen regels gaan stellen. Ik ben daar zelf ook geen voorstander van, normaal gesproken. Maar ik ben ook niet iemand die gelooft in ‘vanzelf’.

Ik denk dat het een goed idee zou zijn om naast portretrecht en merkenrecht ook naamrecht in te voeren. Ik heet Rob van Kan en ik ben zeker de enige niet, maar ik zou moeten kunnen rekenen op bescherming tegen iemand die zich voor mij uitgeeft. Nu zou ik niet willen dat er een registratiesysteem komt – de praktijk van bijvoorbeeld Second Life leert dat dat niet populair is onder gebruikers – maar wel dat ik achteraf bezwaar kan maken tegen het gebruiken van mijn naam door iemand die geen naamgenoot is. Zeker als die persoon dat doet met de bedoeling om voor mij te worden aangezien.

Het potentieel voor stalkers en andere kwaadwillenden is simpelweg te groot.