Het nieuws

Ik kan de mensen zelf ook wel uitleggen hoe journalistiek werkt, beste NOS. Ik begrijp prima waarom de meeste media de noodsituatie in het verre Texas veel interessanter vinden dan de veel dramatischer toestanden in het fysiek dichterbij gelegen India en Bangladesh, of het nog dichter bij huis gelegen Niger. Continue reading →

Advertisements

Meningendiarree

Ik wil best een mening, pardon opinie opschrijven over iets waar ik hoegenaamd geen verstand van heb. Mijn diepere kijk op de macro-economische aspecten van de huidige huizenbubbel, bijvoorbeeld. Ik weet amper wat die laatste zin betekent. Ik kan ook een tekst vertalen uit het Fins, wat ik niet spreek. Ach, geef maar hier, daar kom ik met Google Translate wel uit, zeg ik dan. Zolang ze maar betalen, lul ik er wel een punt aan. Continue reading →

De roze cowboy

Als kind had ik cowboypoppetjes. Ik weet niet meer waar ze vandaan zijn gekomen, en ik weet al helemaal niet waar ze zijn gebleven, maar het waren cowboys die je zelf samen kon stellen. Lijfjes, benen, hoofden, hoeden en natuurlijk pistolen. Mijn favoriete cowboy had een witte hoed, een blauwe broek en een roze hemd. De ‘roze cowboy’ was de held in mijn kinderfantasie. Continue reading →

Hoofddoekjes

Als de wereld me te veel wordt, als ik de smeltende poolkappen en de stervende Jemenieten en de onder het oog van feestende kolonisten uit hun huis gejaagde Palestijnen en de vermoorde transgenders in de VS en de extrajudiciare executies van ongewapende zwarte Amerikanen en de ineenstorting van de democratie in Polen, de VS, Turkije en Hongarije niet meer kan aanzien, vlucht ik naar twitter. Continue reading →

Foto’s

Het is precies twaalf uur nu ik dit begin te schrijven, en buiten is het bijna veertig graden. Zoals je wellicht weet, woon ik hier in het zuiden van ItaliĆ« in een studentenbuurt en je kunt je voorstellen hoe mijn buren gekleed gaan bij deze ook voor onze begrippen hoge temperaturen. En al ben ik bijna achtenveertig, ik ben nog lang niet blind. Continue reading →

Velvet

Als literair experiment lijkt het me wel interessant: een verhaal dat zich afspeelt in het Duitsland van 1937, maar zonder enige verwijzing naar Hitler of nazi’s. Al lezende wordt die olifant in de kamer steeds groter; een onheilspellende duistere wolk die zich boven het geschrevene samenpakt – maar er nooit in afdaalt. De schrijver die hierin slaagt, heeft alvast mijn grote bewondering. Continue reading →