Hoofddoekjes

Als de wereld me te veel wordt, als ik de smeltende poolkappen en de stervende Jemenieten en de onder het oog van feestende kolonisten uit hun huis gejaagde Palestijnen en de vermoorde transgenders in de VS en de extrajudiciare executies van ongewapende zwarte Amerikanen en de ineenstorting van de democratie in Polen, de VS, Turkije en Hongarije niet meer kan aanzien, vlucht ik naar twitter.

Want daar houden mijn landgenoten zich bezig met het hoofddoekje. Wie zoals ik Nederland vanaf een afstand beschouwt, zou kunnen denken dat het wel het gelukkigste en meest perfecte land ter wereld moet zijn, zo allemachtig veel energie wordt er gestoken in het becommentariëren van een kledingstuk. De werkelijke problemen zijn kennelijk allemaal opgelost. Nederland is af, de dijken zijn opgehoogd, de staatsschuld is verdampt, de werkeloosheid is vrijwel nul, files staan er nergens meer, armoede bestaat niet, voedselbanken worden omgebouwd tot buurthuizen en de Nederlanders ademen allemaal schone, weldadige boslucht in. Nu nog de hoofddoekjes en alles sal reg kom.

Kijk, roept Hanna Luden, vrouwen in Raqqa verbranden hun sluiers nadat ze bevrijd zijn van ISIS. Misschien ook een opening voor moslimvrouwen in Nederland om gebruik hoofddoek te heroverwegen?

Kennelijk hebben moslima’s in Nederland de oorlog in Syrië nodig om hen te helpen bij de keuze van hun kleding. Kennelijk zijn hijabi moslima’s in Nederland niet in staat om vrije keuzes te maken. Kennelijk is de enige vrije keuze een keuze voor een onbedekt hoofd. En kennelijk is ook mevrouw Luden expert op het gebied van de hoofddoek. Net als al haar landgenoten die, als ze geen onbezoldigd bondscoach zijn, onbezoldigd islamexpert zijn.

Je zult in Nederland maar een hoofddoek dragen. Heb je daar wel eens bij stilgestaan, Hanna? Heb je er wel eens over nagedacht hoe het zou zijn om op straat te worden aangevallen vanwege je geloof? Vast wel, want je schreef zelf:

Met een keppeltje over straat lopen is voor velen tegenwoordig een secure afweging.

En dat is treurig, Hanna, dat zijn we met elkaar eens. Is het niet net zo treurig dat vrouwen met een hoofddoek ook worden lastiggevallen? En zou het in dat licht niet beter zijn geweest om een keer te zwijgen over de kledingkeuze van een ander, en ervoor te kiezen om jouw weinig opmerkelijke en slecht geïnformeerde mening niet toe te voegen aan de enorme berg geouwehoer over hoofddoekjes in Nederland?

De wens leeft dat de Joden weer gerust met keppel over straat kunnen.

De wens leeft, beste Hanna, dat mensen weer gerust over straat kunnen in de kleding die zij daarvoor uitgekozen hebben.

 

 

Advertisements