Deregulering

Joost Niemöller had een punt toen hij schreef dat je een ramp als de brand in Grenfell Tower in ‘landen als India’ verwachtte. Iets dergelijks was ook mijn eerste gedachte. Ik vermoed alleen wel dat hij en ik er niet hetzelfde mee bedoelden. Niemöller kennende, zal zijn insteek zijn geweest de minderwaardigheid van de niet-Europese medemens. De mijne is een andere.

DCUBpleXYAQATYGHet gevaar op de langere termijn van de globalisering is niet zozeer dat laaggeschoolde en ongezonde arbeid wordt uitbesteed aan lage-lonenlanden met weinig of geen minimumloon-, veiligheids- en vervuilingswetten. Het gevaar is dat de bedrijven die hun fabrieken verplaatsen naar Bangladesh of Vietnam de druk opvoeren om ook in Europa tot deregulering te komen – bijvoorbeeld met de belofte om in Slough of Velsen of Taranto een fabriek te openen of open te houden, mits ze vrijstelling krijgen van een aantal regels.

Het is niet de minderwaardigheid van de Aziatische mens die ervoor zorgt dat in India een flatgebouw brandt als een fakkel (overigens kan ik me geen enkel voorval van dien aard in India herinneren, maar ach, Joost mag ‘t weten). Het is de minderwaardigheid van het gedereguleerde kapitalisme wat letterlijk over lijken gaat om zelfs de laatste euro – of de laatste 5000 pond – uit een project te wringen. Het is niet de “islamisering” of de “massa-immigratie” die “Indiase toestanden” naar het Verenigd Koninkrijk heeft gebracht, maar de zucht naar winstmaximalisatie.

Met de langzame dood van de gedachte dat een veertigurige werkweek een leefbaar salaris moet opleveren, en met de groeiende inkomensongelijkheid, halen we nog een spook binnen wat wij met onze arrogante Europese koppen toeschrijven aan de minderwaardigheid van de ander: corruptie. Hoe makkelijk is het om schijt te hebben aan de regeltjes als het slachtoffer geen advocaat kan betalen? Hoe makkelijk is het om schijt te hebben aan de regeltjes als je met een pak biljetten kan wapperen naar een inspecteur die als oproepkracht via een extern bedrijf voor een paar rotcenten de gemeente vertegenwoordigt?

Vergis je niet: die zo gehate regulering is wat het Westen het Westen maakt. Ook bij ons stierven ooit kinderen in weefgetouwen. Ook bij ons verbrandden ooit mensen levend in onveilige gebouwen. Ook bij ons leefden talloze medeburgers ver onder de armoedegrens. En het is niet de ‘massa-immigratie’ die die toestand weer langzamerhand terug lijkt te brengen naar het rijke Westen. We doen het onszelf aan. Voor 5000 pond of minder.

Advertisements

One Comment

  1. Het is jammer dat je gelijk hebt. De meeste beslissers zien alleen nog het korte termijn voordeel en niet langer de lange termijn gevolgen. Toen regelgeving en sociale vangnetten werden ingevoerd zagen alle partijen het belang er van in, omdat ze nog instaat waren om voorbij de korte termijn te kijken.
    Misschien uit het korte termijn denken zich wel in het feit dat veel mensen zo’n behoefte hebben aan bevestiging via sites als Facebook, Twitter, Instagram. En is de steeds kortere aandachtsspanne van veel mensen een oorzaak voor dat korte termijn denken.

    En als we op deze voet doorgaan, dan zal de wal het schip keren. De keuze is aan ons en onze politici. Willen we schipbreuk lijden of willen we op tijd een andere koers gaan varen en onszelf beschermen van een schipbreuk. Want wat we zeker weten van een schipbreuk, is dat die veel meer kost dan een koerswijziging, waardoor we alle winsten die we hebben gemaakt door te dereguleren opgeslokt zien gaan worden door de schipbreuk.

Comments are closed.