Van de bok en de haverkist

Het was voor deze Nederlander een feest van herkenning toen Lega Nord-voorman Matteo Salvini woest reageerde op een uitspraak van president Mattarella: “De toekomst van Italië ligt in het overschrijden en niet het herbevestigen van grenzen.” De rechtse politicus reageerde furieus: “Alsof je in het openbaar zegt dat iedereen Italië binnen mag komen… Als hij dit nuchter gezegd heeft: medeplichtig en VERKOCHT.” Maar Mattarella sprak op een wijnbeurs en doelde op de Italiaanse export.

Nu heeft de Lega een pijnlijke geschiedenis van verkeerd begrepen teksten: in het verleden maakten ze veel misbaar over de frase schiava di Roma (slavin van Rome) uit het Italiaanse volkslied, het Canto degli Italiani. Want, zeiden de noorderlingen, wij willen geen slaven van Rome zijn! Zie je wel!!!11! De tekst refereert echter aan de godin van de zege, Victoria, die door God geschapen zou zijn als slavin van Rome. Toegegeven, het is geen gemakkelijke tekst, maar hij werd dan ook in 1847 geschreven.

 

CeJdIe4WIAAFkoz

Kijk, dit zei ik een paar weken geleden. Om precies te zijn ongeveer een uur na de aanslagen op vliegveld Zaventem en een metrostation in Brussel. En deze screenshot (met dank aan @drsyell) blijft voorlopig nog wel even omhoog komen als een slecht gevallen diner. Ik had natuurlijk kunnen weten dat de goegemeente er gelijk bovenop zou springen. Maar ik herhaal hier, wéken na de aanslagen, bij mijn volle verstand, in de wetenschap dat Yell en Aslan en al die anderen ook hier weer screenshots van gaan maken: elke aanslag trekt een zware wissel op mijn solidariteit met moslims. Dat is geen aanval op moslims, maar de weergave van een simpel feit. Ik ben een mens. Ik kan verstandelijk heel goed beredeneren dat niet alle moslims verantwoordelijk zijn voor de daden van enkelen. Sterker nog: alleen de daders, en eventueel wie hen tot hun daden heeft aangezet, zijn schuldig. Dát geloof ik. Een mens is echter meer dan verstand alleen, zei ik vrijwel onmiddellijk na de tweet over solidariteit. Maar die screenshot komt natuurlijk niet uit het arsenaal van Yell.

Wat me is opgevallen, is dat mensen vooral lezen wat ze willen lezen. Dat is Twitter. Ik vraag DeRay McKesson of hij soms in een Apple-reclame figureert, en het antwoord suggereert dat ik denk dat alle Afro-Amerikanen op elkaar lijken. Want racisme is zijn dingetje, daar is hij de hele dag mee bezig. Hij antwoordt mij niet – hij antwoordt op een stereotype witmans in zijn hoofd. Zijn probleem, niet het mijne, denk ik dan.

Maar hier komt dus negentig procent van alle ophef vandaan. Mensen lezen maar half en gaan aan de haal met een waarheid die ze zelf graag willen zien. U kent ze ongetwijfeld, de PVV-tweeps die vanuit de heup schieten. Elke nuancering van hun wereldbeeld staat minstens gelijk aan capitulatie voor de islam, of erger nog. Maar het is ter linkerzijde al niet veel beter. Het oh-dus-jij-vindt en eigenlijk-zeg-je ligt bij alles op de loer. Eigenlijk gaf ik alle moslims de schuld van de aanslagen. Eigenlijk wil ik helemaal geen moeite doen om al die zwarten uit elkaar te houden. En zo komen we al heel snel uit bij het #feit dat ik een racist ben. Eigenlijk.

raksist

Maar kijk. Daar was ik zelf ook al achter. En nu?

 

 

Advertisements

4 Comments

  1. Ach ja, drs Yell, met zo’n vriend heb je geen vijand meer nodig.

    Ik moest bij dit stukje overigens denken aan een uitlating die ik een keer gedaan heb via twitter en waar jij toen op reageerde met “dat zou ik nooit zeggen” of zoiets. ;-)

  2. Nou ja, de ene prikkel is de andere niet, hè? Je kan moeilijk (helemaal niet…) van tevoren in iemands denken ingrijpen om het voor een ieder behapbaar te maken. Men is nu eenmaal geneigd om te reageren vanuit de eigen context. In de media tracht iedereen je dagelijks op het verkeerde been te zetten terwijl je jezelf moet afvragen of je wel een verkeerd been hebt om op gezet te worden. Redenatie is een lastig iets. Filosofen hebben daar eeuwenlang nutteloos hun hersenen mee gepijnigd, dus waarom zouden wij simpel van geest daar anders mee omgaan. Ik denk dat men soms te weinig let op wat er in het hoofd speelt en hoe dat via de mond naar buiten komt. En ja, dan is twitteren al gauw een bron van ergernis op zich. Dat ligt dan aan het medium. Want hoe het wordt gezegd gaat ook weer via kaderfilters het hoofd van de ander in. Kijk je daar met enige redenatie doorheen dan kun je zelf ook er voor zorgen dat je helder overkomt. Althans, be-argumenteert bij je eigen heldere mening blijven. Of zoiets.

  3. Je beschreef een inderdaad ‘menselijke’ opwelling die ook veel hyperpolicoreten nu en dan echt niet vreemd is, wat de heftigheid van een deel van de reacties verklaart. Wij hadden trouwens een tijdje geleden een aanvaring omdat ik een tweet van jou opvatte als grotelijks unfair, hoewel het bij nader inzien bepaald geen halszaak betrof – iets waarover gewoon te discussiëren viel. Er zijn maar weinig tweeps, mijzelf en jou inbegrepen, die niet verleren in bijna alle gevallen (trollen en extremisten daargelaten) zo inhoudelijk mogelijk te reageren op kritiek. M’n gepikeerde tweets heb ik al een tijdje gewist, wat mij betreft is het uit de wereld. Keep on blogging, er zitten interessante observaties bij.

Comments are closed.