Vlieg ze in

Eergisteren waren we bij familie in Vibo Valentia, het stadje waar de laatste dagen veel van zee opgepikte vluchtelingen aan land worden gebracht omdat de opvangcentra in Sicilië overvol zijn. En we zagen ze lopen in groepjes van vijf, zes man, op weg naar onbekende bestemming. Misschien naar het opvangcentrum, misschien naar het station voor de trein richting Ventimiglia aan de Franse grens – wie het weet mag het zeggen.

Want dit is de praktijk. Duizenden, tienduizenden mensen wachten in Libië op een mogelijkheid om over te steken naar Europa. Ze betalen een enorm bedrag om vervolgens op een boot te stappen die meteen voor de Libische kust al zinkt, zodat ze – als ze geluk hebben – worden opgepikt door de Europese schepen die speciaal voor dat doel in de Middellandse Zee patrouilleren. Deze schepen brengen hen naar het Europese vasteland, vaak naar Italië, waar ze asiel kunnen aanvragen. Of niet natuurlijk.

Waarom moet dat zo omslachtig? Voor driehonderd euro koop je een vliegticket naar Europa en kom je aan in een permanente structuur, bemand door ervaren mensen en voorzien van alles wat nodig is om grote groepen mensen gecontroleerd toe te laten tot de EU. U kent deze structuren wel, ze heten luchthavens. Niemand verdrinkt onderweg, niemand hoeft honderden euro’s te betalen aan vage krijgsheren, niemand hoeft marineschepen te sturen en niemand kan ontsnappen aan de controle bij binnenkomst. Maar niemand kan een vliegticket kopen omdat wij vinden dat ze helemaal niet mogen komen.

Laat ik dat argument even uit elkaar trekken voor u.

Niemand verdrinkt onderweg. Dit jaar alleen al zijn naar schatting 2500 vluchtelingen verdronken op weg naar Europa. Dat zijn tien volle passagiersvliegtuigen, vijftig volle reisbussen, en zowaar bijna een 9/11. Dat zijn geen cijfers waar een normaal mens gelukkig van wordt.

Niemand hoeft honderden euro’s te betalen aan vage krijgsheren. 310.000 mensen hebben dit jaar de overtocht volbracht. Samen met de 2500 verdronkenen hebben we het dus over 312.500 mensen die gemiddeld pak ‘m beet duizend euro betalen. Wat een totaal van 312,5 miljoen euro maakt, in de handen van bijvoorbeeld Daesh, de “Islamitische Staat”. En het is the gift that keeps giving: oorlog creëert vluchtelingen creëert mensensmokkel creëert geld voor wapens creëert nog meer oorlog.

Niemand hoeft marineschepen te sturen. De operatie ‘Triton’ kost naar schatting 2,9 miljoen euro per maand en dit jaar dus al 23,2 miljoen euro. Dit bedrag is exclusief alle voorzieningen die aan land worden getroffen voor verzorging en verwerking van de instroom.

Niemand kan ontsnappen aan de controle bij binnenkomst. Een paar maanden geleden werd er alarm geslagen over IS-strijders die via de Middellandse Zee naar Europa zouden worden gestuurd. Sindsdien horen we daar weinig meer over, maar het is in de chaos van het ongestructureerd ontvangen van bootvluchtelingen heel wel mogelijk dat er mensen tussen zitten die we onder normale omstandigheden absoluut zouden weigeren. Normale omstandigheden zoals die, ik zeg het nog maar een keer, op luchthavens bestaan en niet aan de kades van Zuid-Italiaanse havenstadjes.

Het lijkt me dat ik hier een aantal argumenten heb verzameld waar rechtse partijen mee uit de voeten kunnen. Een tegenargument zou kunnen zijn dat we juist moeten voorkomen dat er vluchtelingen deze kant op komen, maar de muur in Turkije, de muur in Hongarije, de muur in Ceuta en de Middellandse Zee blijken geen van alle barrières die mensen ervan kunnen weerhouden om een poging te wagen. Met andere woorden: ze blijven toch komen. Misschien kunnen we het populistisch gebrul weer gezellig bewaren voor de kroeg, waar hij thuishoort, en als volwassen, redelijke mensen na gaan denken over meer permanente oplossingen voor het probleem?

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Vlieg ze in

  1. Ikje Ergens says:

    https://ind.nl/organisatie/informatie-jongeren/wat-is-asiel

    “Vreemdelingen die met een vliegtuig of schip naar Nederland reizen en direct na aankomst bij de Koninklijke Marechaussee (bijvoorbeeld op de luchthaven Schiphol) vertellen dat zij asiel willen aanvragen, worden naar aanmeldcentrum Schiphol gebracht. De registratie van de gegevens wordt dan gedaan door de Koninklijke Marechaussee.
    […]
    Na de aanmelding start een rust- en voorbereidingstermijn van minimaal 6 dagen. In deze periode krijgt de asielzoeker informatie over de asielprocedure. Hij krijgt hulp van een advocaat […]”. Enz.

    De barrière of althans de verklaring zit dus aan de vertrekzijde, niet aan de ontvangstkant?
    *domme vraag van iemand die in de materie niet thuis is*

Comments are closed.