Het lijk in zee

Er dreef een lijk in zee.

De linkse politicus was blij dat het lijk in zee dreef; zo kon iedereen zien wat voor ellende de tweedeling tussen het arme Afrika en het rijke Europa allemaal teweegbracht. Hij sprak gloedvolle woorden over gelijkheid en menswaardigheid en solidariteit, en sprak schande van de rechtse politicus die daar allemaal niets van wilde weten.

De rechtse politicus was blij dat het lijk in zee dreef; zo kon iedereen zien wat voor ellende al die corrupte en misdadige regimes met hun achterlijke religies teweegbrachten. Hij sprak gloedvolle woorden over de Europese traditie en cultuur, en sprak schande van de linkse politicus die dat allemaal wilde verkwanselen.

De commandant van de kustwacht was blij dat het lijk in zee dreef; zo kon iedereen zien wat voor ondankbare en onmogelijke taak de regering hem gegeven had. Hij sprak gloedvolle woorden over zijn plicht, de tradities van de zeevaart en de noodzaak om zijn eerbiedwaardig instituut beter uit te rusten voor haar taak, en sprak schande van de politici die er op bezuinigden.

De journalist was blij dat het lijk in zee dreef; zo kon iedereen zien dat ook in dit digitale tijdperk zijn professionele duiding en afstandelijke onafhankelijkheid er wel degelijk toe dééd. Hij sprak gloedvolle woorden over zijn plicht om ook dit hoogst onprettige nieuws te brengen, en sprak schande van zijn collega’s die het niet nieuwswaardig genoeg hadden gevonden.

De commentator was blij dat het lijk in zee dreef; zo kon iedereen zien dat hij altijd al geweten had dat het nog eens zo ver zou komen. Hij sprak gloedvolle woorden over zijn eigen vooruitziende blik en zijn eigen kundigheid in het koppelen van oorzaken en gevolgen, en sprak schande van iedereen die het niet met zijn visie eens was.

Er dreef een lijk in zee. Tot eenieders grote tevredenheid.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.