Cursus discriminatie voor blanken

Twee voorbeelden waar geen zielige negerTs of notslims of andere exponenten van de zieligheidsinsdustrie in voorkomen. Misschien begrijpt u het dan wél.

Opa vertelt

In Ede, waar ik ben opgeleid tot verbindingsinlichtingenregistrator (3x woordwaarde), had men over het algemeen een hekel aan dienstplichtige soldaten. We vormden een herkenbare groep buitenstaanders waarvan er enkelen voor problemen zorgden. Problemen die vervolgens op de hele groep werden verhaald. Een steeds wisselende groep die feitelijk maar twee constanten kende: allemaal jongens, en allemaal tussen de achttien en drieëntwintig jaar oud. Blank, zwart, bruin, gestudeerd, nauwelijks geletterd, stads, plattelands, Brabants, Fries – van een homogene groep kon je niet spreken. En toch: dienstplichtigen, alle dienstplichtigen, waren op veel plaatsen duidelijk geen graag geziene gasten.

Als ik in Ede destijds een klap op mijn smoel zou hebben gekregen omdat soldaat X van kazerne Y een half uur tevoren met zijn dronken kop een deuk in een auto had geschopt, zou dat onrechtvaardig zijn geweest. Dat begrijpt een kind. Toch konden zulke dingen gebeuren, toch werden mensen gestraft omdat ze toevallig tot dezelfde groep behoren als een dader.

De ‘grefo’

Een buurman van mij in Tilburg was pas afgestudeerd en zocht werk in de omgeving. Het was een gereformeerde jongen en dat zag en hoorde je aan hem: altijd een keurige zwarte broek met vouw aan, gepoetste leren schoenen, een gestreken, effen overhemd in een bescheiden kleur, en hij sprak geen Brabants maar met zo’n typische Bible belt-tongval. Een aardige, capabele, intelligente kerel – maar werk vond hij niet want keer op keer kreeg hij uiteindelijk te horen dat hij ‘niet in het team paste’ – teams van borrelende, vette grappen vertellende Brabanders die simpelweg bang waren dat zijn aanwezigheid de pret zou drukken. En dus kreeg hij de kans niet eens om te bewijzen dat dat niet zo was.

Je weet dat het onrechtvaardig is. Mijn buurman was geen jongen die met de Bijbel in de hand en een opgeheven vingertje opzichtig thee ging zitten drinken tussen collega’s in een café, maar alleen omdat hij het beeld opriep van een steile ouderling, moesten ze ‘m niet. Uiteindelijk is hij als burger bij Defensie gaan werken, want daar verwarren ze geen bijzaken met hoofdzaken en zagen ze dat hij uitstekend geschikt was voor de functie en dachten ze niet aan hun vrijmibo.

Vieze mannen

Discrimineren doen we allemaal. Het is een instinctieve reflex ter bescherming van wat ons vertrouwd is, of uit angst voor een groep onbekende anderen. Wie op straat wordt lastiggevallen door een groepje voetbalsupporters, of militairen in uniform, zal twee straten verderop bij het ontdekken van nog zo’n groepje al snel besluiten om er niet wéér vlak langs te lopen. Maar dat we het allemaal doen, is geen excuus. Je kunt niet altijd blindelings op je instinct af gaan.

Het betasten van wildvreemde vrouwen is ook instinct, of lust wat zo ongeveer hetzelfde is. Noem het wat je wilt maar er zijn veel mannen die daar wel eens over fantaseren. En helaas bestaan er genoeg mannen die véél verder gaan dan alleen maar willen. Achteraf praten ze het goed: ze daagde me uit met haar houding, ze vroeg erom met haar kleding, het is maar een spelletje, uiteindelijk willen die wijven niets anders. Maar iedereen voelt op zijn klompen aan dat het fout is. Onrechtvaardig jegens de slachtoffers, een stuitend gebrek aan zelfbeheersing, en vooral maatschappelijk totaal niet aanvaardbaar.

We herkennen allemaal meteen de fout van de vieze man. Het is zaak om ook discriminatie te herkennen als dezelfde fout: het blindelings toegeven aan instincten, een stuitend gebrek aan zelfbeheersing, onrechtvaardigheid jegens de slachtoffers. En het zou dan ook maatschappelijk totaal niet aanvaardbaar moeten zijn.

Advertisements