Onrendabelen

We weten allemaal dat de zorg voor ouderen steeds slechter wordt, en dat de zorg die er nog is, slecht geregeld is. Het lot van wie oud is in neoconservatief Nederland, uitgespeeld, niet meer produktief, een kostenpost, lijkt bezegeld. En dat werd al duidelijk lang voordat we ooit hoorden van het PGB-debacle.

Het begon – althans voor mij – toen de laatste epidemie van een van die gevreesde gristenziekten over de Bible Belt waaide. U weet wel, ziekten waarvoor bevindelijk gereformeerden hun kinderen niet laten inenten. Mijn moeder woont in die Bible Belt en de laatste keer dat de Toorn des Heeren ongehinderd over het land raasde, was er dus een tekort aan vaccin. En op zo’n moment zijn ouderen de eersten die van de lijst worden geschrapt. Mijn moeder is een cancer survivor van 79 jaar oud. Ik hoef niet uit te leggen dat haar gezondheid te wensen overlaat. Véél. Bij een epidemie loopt ze vanwege haar zwakke gestel meer risico dan een ander. Maar kennelijk is de mate van risico geen maatstaf: alleen de leeftijd is dat. Oude mensen tellen niet meer mee.

Ook het prachtige NL Alert, waardoor u via een app gewaarschuwd wordt voor rampen – op korte termijn het einde van de bekende sirene – is er en triest voorbeeld van. Mijn moeder weet niet wat een app is. Ze heeft een mobiele telefoon, maar die gebruikt ze bijna nooit en waarom zou ze ook. Ze is slecht ter been en zit de bijna hele dag naast haar vaste toestel. Een smartphone krijgen we haar met geen mogelijkheid uitgelegd – ze vond een mixer vroeger al niks en pakte liever de garde, ook toen ze zelf nog maar nauwelijks kon. Electische en electronische apparaten zijn zeg maar niet haar ding.

Maar hé, ze is 79. Who cares? Als Du Pont in Dordrecht de lucht in gaat, of als de polder overstroomt, heeft ze pech gehad. Een tijdige waarschuwing kan het verschil betekenen tussen een telefoontje en een autorit naar veilig gebied – of niet. Maar omdat sirenes ouderwets zijn en iedereen in de kennissenkring van de topambtenaar die dit bedacht heeft, een smartphone heeft, wordt ze straks niet meer gewaarschuwd. Want je kunt niet met iedereen rekening houden hoor! Weet je wel wat dat kost, zowel die sirene als het NL-Alert naast elkaar laten bestaan?

Voor mensen zorgen, is duur. Dat klopt. Dat weten ook de dakloze vluchtelingen die nu al bijna drie jaar een zwervend bestaan leiden, en die na ontzettend lang wikken en wegen schoorvoetend het ultraminimale bed, bad, brood hebben gekregen. Beschaving, menswaardigheid, is te duur voor wie als onrendabel wordt versleten. Niet voor niets is onrendabelen een woord uit het GeenStijl-woordenboek. Burgers mogen geen geld kosten; burgers moeten produktief zijn. Werklozen moeten niet meteen een uitkering willen, vluchtelingen moeten maar verzuipen op zee en wie niet produktief meer is, hoeft niet meer op hulp te rekenen.

Bepaalde politici denken de ene groep handig tegen de andere groep te moeten uitspelen, maar het is niet een kwestie van of oma beter verzorgen, of Ahmed menswaardig behandelen. Oma en Ahmed kunnen allebei verrekken, dat is de neoconservatieve praktijk.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.