Terroristen via zee naar Europa?

Daar zijn ze weer: de Daesh-strijders die op vluchtelingenboten meereizen naar Europa. Het angstaanjagende beeld van arme drenkelingen die zich ontpoppen tot meedogenloze koppensnellers doet het uitstekend in kringen van mensen die toch al fel tegen immigratie gekant zijn. Maar hoe waarschijnlijk is het allemaal?

We weten dat Daesh (of IS, of ISIS, wat u wilt) geen moeite heeft met het recruteren van jongeren in Europa voor hun bloedige vernietigingsooorlogen in Syrië en Libië – het zijn dezelfde rechtse kringen die niet ophouden om ons te waarschuwen voor deze jongeren; Pim Fortuyn waarschuwde op dramatische huiltoon al voor een vijfde colonne tijdens de beruchte Nacht van Fortuyn.

Maar het kan simpelweg niet allebei waar zijn. Als Daesh strijders kan recruteren in Europa, dan is er geen reden te bedenken waarom ze terroristen via de zeer gevaarlijke route over de Middellandse Zee naar Europa zou sturen – onbewapend en zonder geld. Waarom zouden ze? Waarom zouden ze hun ‘soldaten’ vanuit een oorlogsgebied (waar ze deze mensen direct kunnen inzetten) laten verzuipen op zee in de hoop dat er een paar in Europa aankomen – hetzelfde Europa waar ze soldaten vandaan halen?

Deze keer komt het verhaal van een adviseur van de Libische regering, Abdul Basit Haroun. Volgens hem vangt Daesh 50% van de inkomsten van vluchtelingenschepen en we weten dat dat behoorlijke sommen geld zijn. De Libiërs hebben dus een goede reden om Europa angst aan te jagen voor de vluchtelingenstroom: als wij deze weten te stoppen, droogt een forse inkomstenbron voor hun vijand op. En wellicht kunnen ze ons wel zo gek krijgen om Europese special forces naar de door Daesh ingenomen Libische kustplaatsen te sturen, zodat wij ‘eventjes’ hun vijand voor hen verslaan. Als ze het probleem voor Europa maar urgent genoeg maken, dan bestormen de mariniers, de lagunari of de fusiliers marins straks gewoon de stranden van Derna.

Maar ook Daesh zelf kan het verhaal de wereld in hebben geholpen. We weten dat ze niets liever willen dan Westerse troepen op ‘islamitisch’ grondgebied. Dat heeft een, heu, aanzuigende werking op gewelddadige fundamentalisten van heb-ik-jou-daar; dat hebben we in Irak al gezien. En het mes snijdt aan twee kanten: vreemdelingenhaat en -angst in Europa creëert een betere voedingsbodem voor hun recruteringsactiviteiten. Een jonge Afrikaanse immigrant die nergens werk vindt, nergens welkom is en met de nek wordt aangekeken, is een eenvoudiger doelwit voor recruteerders dan een man die een bestaan weet op te bouwen in een omgeving die hem respecteert. En zo lang wij geloven dat er in elke aangespoelde vluchteling een terrorist schuilt, is dat laatste stukken moeilijker.

Journalisten en lezers doen er goed aan om te bedenken dat het oorlog is in de gebieden waar deze verhalen vandaan komen, en dat het eerste slachtoffer van elke oorlog de waarheid is. Het is verleidelijk om te geloven in elk verhaal wat in je kraam van pas komt, maar het is niet erg verstandig. Ook dat is een les die de oorlog in Irak ons geleerd heeft.

***UPDATE*** Haroun blijkt een niet geheel betrouwbare bron te zijn, die “toevallig” met zijn verhaal komt daags voordat Europa gaat beslissen over een interventie aan de kust van Libië. (via @aaiboek)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.