Bed, bad en brood

De groep vluchtelingen in Amsterdam die van kantoor naar garage naar tentenkamp naar toren verhuisden, zijn het gevolg van een beleid waar niemand het mee eens kan zijn. Mensen zoals ik, die voorstander zijn van een menselijk en ruimhartig toelatingsbeleid voor vluchtelingen, kunnen niet blij zijn met het feit dat deze mensen niet worden toegelaten – en mensen aan de andere kant van het debat zijn niet blij met het feit dat deze mensen niet worden teruggestuurd naar hun thuisland.


De mensen waar het om gaat, zijn slachtoffer van een politiek die geen keuzes durft te maken. Ze zijn het trieste resultaat van politici die partijbelangen boven daadwerkelijke problemen hebben verheven, en uit vooral electorale overwegingen niet voor oplossing A of oplossing B durven kiezen.

Het is niet alleen uit overwegingen van medemenselijkheid hoogst dringend dat er een oplossing moet komen voor de uitgeprocedeerde asielzoekers in ons midden. We praten inmiddels ook over een groeiend veiligheidsprobleem – een argument dat mijn vrienden aan de andere kant van het debat toch zou moeten aanspreken. We creëren met het huidige beleid een groep op straat levende mensen zonder rechten. Je kunt als maatschappij wel heel flink zijn en roepen dat je je hun lot niet aantrekt, maar als deze mensen echt honger beginnen te krijgen, dan krijg je daar heel snel spijt van. En dan zwijg ik nog over de gevolgen van psychische problemen die zij al hebben of op straat ontwikkelen.

We zouden er goed aan doen om allemaal, links of rechts, bij onze politici aan te dringen op een daadwerkelijke oplossing voor het probleem, in plaats van het huidige gebakkelei over bed, bad en brood. Ik hoef u niet te vertellen wat ik denk dat de juiste oplossing is – u kent mij. Maar laat ze in Den Haag verdomme eens een keer een knoop doorhakken en een eind maken aan deze cynische, mensonwaardige en gevaarlijke schertsvertoning.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.