Veertien

Drie jongens van veertien hebben af en toe een steen gegooid naar het huis van PVV-baasje Jake-Owen Raats in Etten-Leur. Dit is precies wat ik bedoelde toen ik schreef dat mensen niet allemaal “mondig en verbaal begaafd” zijn. Drie boefjes van veertien, en de hele vaderlandse goegemeente sprak er schande van, vanuit hun ivoren torens van onmetelijke wijsheid en staatsmannelijke genuanceerdheid.

oplandWeet u wat ik deed toen ik veertien was, qua politieke activiteit? Het zal u nog verbazen. Het was 1983. Op 29 oktober organiseerde het Komitee Kruisraketten Nee de grootste demonstratie die ooit in Nederland werd gehouden, in Den Haag. Overal in de nieuwbouwwijk waar mijn middelbare school stond, hingen de bekende posters van Opland. Ook op school hingen ze, in het lokaal van de leraar katechese (katholieke godsdienst). Nu denkt u natuurlijk dat ik die dingen verspreidde, want ik ben immers een linksfascistische extremist en zo, maar niets is minder waar.

Ik maakte, voor mijn toenmalige bedeesde zelf behoorlijk luidkeels, bezwaar tegen de aanwezigheid van politieke propaganda in een leslokaal. En elke middag als wij naar huis fietsten, trokken we Opland’s schoppende vrouwtje van de muren en elektriciteitskasten (en elke avond was er iemand die weer nieuwe ophing). Dat vonden wij een mooie actie, want mijn vriendjes en ik geloofden in Liever een raket in de tuin dan een Rus in de keuken (een leus van het OSL), en konden die hele vredesbeweging niet luchten of zien. En het was ook heel spannend.

Wisten mijn ouders dat ik zoiets deed? Natuurlijk niet, die woonden twintig minuten fietsen verderop. Kwam het voort uit mijn opvoeding? Nou, nee, behalve dan uit de politieke gesprekken tijdens het NOS-Journaal, want die bangig-rechtse opvattingen had ik natuurlijk niet van mezelf. Het kwam vooral voort uit die hele periode, de vroege jaren tachtig, toen je elke week wel arbeiders op TV zag die als een domme kudde AC-TIE AC-TIE stonden te scanderen, of krakers die oorlog voerden tegen de Amsterdamse politie. Dit was onze actie, of, in het links-anarchistische jargon van die jaren, axie.

Nu hadden gezapige columnisten natuurlijk vanuit hun redactiestoel eenvoudig schande kunnen spreken van deze vernielzucht van de politieke tegenstander en zijn stuitend gebrek aan respect voor de mening van anderen. Misschien hebben ze dat ook wel gedaan, want het is makkelijk scoren. Hadden we internet gehad, dan had ik wellicht in reacties kunnen lezen dat ik het land moest worden uitgetrapt, of dat mijn ouders een keiharde boete moesten betalen opdat zij zelf dat tuig in het gareel slaan zouden. Maar wellicht waren we in 1983 nog niet zo ver gezonken dat we de onbeholpen actie van een paar jochies met zulke bombastische en gewelddadige woorden zouden hebben veroordeeld.

Stenen gooien is natuurlijk niet netjes. Foei! Ik hoop dat de jochies begrijpen waarom ze straf krijgen. Ik hoop ook dat Jake-Owen Raats begrijpt waarom zijn poster zo veel weerstand oproept. De PVV is geen normale politieke partij met een democratisch programma voor de toekomst van provincie of land. De PVV zaait haat en die gaan we met zijn allen gewoon een keer oogsten. Niet omdat ik dat wil, maar omdat dat nu eenmaal zo werkt. En dan hoop ik dat het bij wat jochies en wat stenen blijft.

Advertisements

One Comment

  1. “De jongens hebben gezegd dat een poster van PVV-leider Geert Wilders voor de ramen de aanleiding was […] voor de pesterijen…”
    http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/jongens-bekennen-bekogelen-huis-pvver

    “De aanvallen lijken toe te nemen […] sinds er een PVV-poster voor de ramen hangt…”
    http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3892973/2015/03/09/Huis-PVV-kandidaat-weer-doelwit-vandalisme.dhtml

    Trouw doet weer een Perdiepje?

    Zal me er maar niet over uitlaten wat ik op14 jarige leeftijd zoal uitvrat..

Comments are closed.