Verbodsfetisjisme

De Europese populistische partijen lijken verslingerd aan het bedenken van nieuwe verboden om datgene wat zij als een bedreiging voor de ‘eigenheid’ – het woord is van PVV-Kamerlid De Graaf – in te dammen. Nog los van de wenselijkheid van dit soort vrijheidsbeperkende wetgeving is het maar de vraag of zulke ideologisch getinte verboden wel werken.

Een verbod op ideologie

In bijna heel Europa bestaat sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog een verbod op nazistische en/of fascistische partijen, uitingen en symbolen. Her en der echter ontstonden al snel na 1945 weer partijen die variaties op het gehate gedachtengoed uitdroegen, vaak met nauwelijks verhullende namen als Deutsche Reichspartei of Movimento Sociale Italiano. Daarnaast bleken neonazi’s en neofascisten meesters in het adopteren van nieuwe symbolen ter vervanging van de verboden hakenkruizen en SS-runen: bekende voorbeelden zijn het Keltisch kruis, de Odal-rune of de cryptisch aandoende cijfercombinatie 14/88. Heeft het allemaal zin gehad? Nauwelijks. Je zou kunnen stellen dat deze restricties erger hebben doen voorkomen, maar je zou net zo goed hard kunnen maken dat de huidige opleving van het rechtsnationale gedachtengoed mede is veroorzaakt door jarenlange onderdrukking.

Een verbod op religie

In de Sovjetunie werd onder andere de Russisch-Orthodoxe kerk gewelddadig onderdrukt, meer dan zeventig jaar lang. Kerken werden omgebouwd tot musea van het atheïsme en alleen toen het Stalin goed uit kwam, tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog, kreeg de kerk enige ademruimte. En toch staat ze na jaren onderdrukking en staatsatheïsme nog rotsvast overeind. Zelfs de voormalige KGB-loopjongen Vladimir Putin kan er niet omheen. Een verbod op religie heeft klaarblijkelijk geen enkele zin. Nederlanders met kennis van onze geschiedenis wisten dat overigens al.

Een verbod op taal

Van 1923 gold in Turkije een verbod op het Koerdisch; een verbod dat pas sinds 2002 langzamerhand wordt afgebouwd. Bijna tachtig jaar lang mocht de taal niet gesproken en niet geschreven worden – maar ze bestaat nog steeds. Ook het Koerdische volk, waarvan in het gunstigste geval het bestaan werd ontkend – zo werden ze bijvoorbeeld Bergturken genoemd – bestaat nog altijd. Wie Koerdisch is, wéét dat – ook bijna een eeuw onderdrukking kon het volk niet breken. Het verbieden om bepaalde talen te spreken is volstrekt zinloos.

Een verbod op culturele uitingen

Hoofddoekjes en etensluchtjes – het lijkt op een karikatuur van de obsessie van de rechtsnationale kleinburger, maar de Fransen hebben inmiddels een totaalverbod op hoofddoekjes in het onderwijs, terwijl in Italië zo nu en dan een rechts burgemeestertje probeert kebabzaakjes uit het centrum van zijn stadje te weren. Ook in Turkije bestaat sinds 1989 een verbod op het dragen van hoofddoekjes in openbare gebouwen. Toch draagt de helft van de Turkse vrouwen, waaronder de vrouw van premier Erdoğan, een hoofddoek. Het verbieden van culturele uitingen heeft kennelijk geen effect.

Een verbod op een volk

Zes miljoen Joden en tot twee miljoen Roma zijn er tussen 1933 en 1945 door toedoen van Nazi-Duitsland vermoord. Twaalf jaar lang zijn twee complete volkeren uitgesloten, opgejaagd, verraden, door Europa heen gesleept, gefusilleerd, doodgeslagen, doodgehongerd en vergast. En toch, ik hoef het u niet te vertellen, leven er nog Joden en Roma in Europa. Het is klaarblijkelijk zo eenvoudig nog niet om een heel volk kwijt te raken – zelfs niet in een totalitaire, uiterst gewelddadige en ideologisch verblinde dictatuur.

En dus…

De vraag is dus wat we moeten met een politieke partij die andere culturen met verbodsbepalingen het leven zuur wil maken. Zelfs snoeiharde onderdrukking door de twee meest extreme regimes van de twintigste eeuw – de Sovjet-Unie en Nazi-Duitsland – heeft uiteindelijk geen resultaat geboekt. Kiezers van de PVV kunnen zich maar beter voorbereiden op een bittere teleurstelling, want zelfs met Wilders als premier met een absolute meerderheid – onvoorstelbaar in Nederland – staan er over tien jaar nog steeds minstens net zo veel moskeeën in Nederland.

Misschien moet u toch eens nadenken voordat u gaat stemmen.

Advertisements