Open brief aan de fractievoorzitters van de democratische partijen in de Tweede Kamer der Staten-Generaal

Rende (CS), Italië, 27 november 2014

 

Dames en heren,

 

De volksvertegenwoordiging is het instituut dat ons de toekomst in moet leiden, naar de jaren twintig en verder. Deze taak vraagt grote verantwoordelijkheid en leiderschap. Dat vinden Nederlanders een eng woord, leiderschap, en daar hebben we goede redenen voor. Maar iemand moet het voortouw nemen, en dat is niets anders dan een synoniem van leiden. En wij allen hebben u daartoe verkozen.

Het lijkt de laatste jaren wel alsof de volksvertegenwoordiging amechtig probeert, de waan van de dag bij te houden. Dat is volgen, niet leiden. U bent niet gekozen om het volk te volgen, al is dat electoraal soms nog zo aantrekkelijk.

Gisteren was u aanwezig bij een debat in de Tweede Kamer waar verschrikkelijke dingen zijn gezegd door het lid De Graaf.

We gaan het meemaken dat een meerderheid van alle kinderen op school islamitisch is en dat is voorwaar geen prettig vooruitzicht, voorzitter. De Nederlandse eigenheid, de identiteit en de cultuur, wordt via immigratie en via de baarmoeder om zeep geholpen.

U heeft de afgelopen jaren dit monster zien groeien en u heeft vrijwel niets hiertegen ondernomen. Wellicht dat enkelen van u nu denken dat zij toch minstens in de frontlinie hebben gestaan van het verzet tegen deze weerzinwekkende, leugenachtige ophitserij. Ik zal geen namen noemen en voorbeelden geven maar ik kan u vertellen dat ik geen partij zou kunnen noemen die daadwerkelijk een krachtig tegengeluid heeft laten horen. In tegendeel. U heeft vooral getracht om een stukje van de xenofobe kiezerstaart voor uzelf af te snijden.

Het tegengeluid komt ook nauwelijks uit de journalistiek. In het land van het oppermachtige kijkcijfer, de kelderende oplage en de essentiële click kiest de pers ervoor, het luidruchtigste volksdeel niet al te zeer van zich te vervreemden. U en de pers volgen het volk, en het volk volgt diegene die begon te zeggen dat hij alleen iets tegen de “uitwassen van de islam” had en die nu onomwonden stelt dat alle moskeeën dicht moeten. Je hoeft geen helderziende te zijn om te begrijpen wat er verderop ligt op die weg.

Ik ben een armzalige margeblogger en een machteloze twitteraar. Ik heb een kleine kring medestanders en gelukkig zitten daar ook bloggers bij, maar wij kunnen dit tij niet keren. We proberen het al jaren en we worden als dank bedreigd, belasterd en verketterd. We staan er geheel alleen voor. U zit in het hart van de democratie. U kunt, ook nu nog, nu het eigenlijk al veel te laat is, een poging doen om in te grijpen. U kunt uitstijgen boven de partijpolitieke belangen en de angst voor de peilingen, u kunt leiderschap tonen en de xenofobe waanideologie die het land in zijn greep heeft, trachten te keren.

Ik hou bij deze op met bloggen over de krankzinnige haat die ons land in zijn greep heeft. Ik kan het niet meer, het vreet aan me, het is afschuwelijk om aan te moeten zien hoe het land van Miep Gies langzaam verandert in het land van Meinoud Rost van Tonningen. Het is nu aan u, gezamenlijk de vertegenwoordigers van een ruime meerderheid van het Nederlandse volk. Stel ons niet teleur.

 

Hoogachtend,

Rob van Kan

Advertisements

Der Mythus des 21. Jahrhunderts

Het is niet verwonderlijk dat de opkomst van intelligente, mondige en weerbare allochtonen in Nederland een reactie oplevert vanuit de onderbuik – het argumentloze brulblog GeenStijl. Dat die reactie komt in de vorm van een quasi-intellectuele longread, gebaseerd op reeds lang bij het grofvuil gezette, niet-erg-wetenschappelijke theorieën, is dat ook al niet. GeenStijl koketteert bij gebrek aan argumenten continu met wetenschappers die toevallig precies op hun lijn zitten, zoals de aantoonbare charlatan, tevens PVV-Europarlementariër, Hans Jansen. Of “Prof.” David Pinto. Continue reading →

Herinnering aan Holland

Denkend aan Holland
zie ik lage gedachten
snel door oneindige
kabels gaan,
Kolommen van stuitend
ijd’le populisten
als vette fluimen
in de kranten staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
haatprekerijen
verspreid door het land,
Facebook en Twitter,
bewerkte foto’s,
blogjes en stukjes
in een hels verband.
de lucht hangt er laag
en de vrijheid wordt langzaam
in bruine eenvormige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van de haters
met hun eeuwige stampen
gevreesd en gehoord.

Vrij naar Hendrik Marsman. Met tekstbijdrage van Gaston Dorren.

Echte Nederlander

Het meest opvallende, telkens terugkerende argument van “Pro Piet”-supporters is dat “ze”, de “buitenlanders”, de “allochtonen”, hun mond moeten houden of “terug” moeten naar hun eigen land. De kern van het probleem op rechts lijkt dus de “mondige allochtoon” te zijn: de gedachte lijkt te zijn dat wie geen “echte” Nederlander is, minder of geen recht van spreken heeft. Continue reading →

Een vlucht door de tunnel

Die Berlijnse Muur is een lesje voor iedereen die grenzen dicht! blijft roepen, want al was het lint om West-Berlijn heen bedoeld om mensen binnen te houden en niet buiten, helemaal dicht was de grens nooit. Zelfs een gewelddadige dictatuur kreeg het niet voor elkaar om met gewapende militairen, wachttorens, beton, prikkeldraad en tankversperringen een klein stukje van de staatsgrens – slechts 160km – af te sluiten. Continue reading →