Strafbare grenzen

Stelt u zich voor: uw voordeur is geforceerd en uw kostbare spulletjes zijn weg. En wat zegt de politie: “Er zijn geen arrestaties verricht en dus zijn er geen strafbare grenzen overschreden.”

Dat is wat Jozias van Aartsen zegt. Iedereen heeft foto’s en beelden gezien van zaken die ernstig over de schreef gingen tijdens een demonstratie die op papier gericht was tegen het Israëlische geweld in Gaza. Het bewijs is overduidelijk, net als uw voordeur en uw ontbrekende eigendommen. Maar Van Aartsen probeert er zich uit te politieken. Want bestuurders die verantwoordelijkheid nemen, ook als de zaken eens niet met applaus begroet worden, die schijnen niet te bestaan.

Het beleid van de politie is de afgelopen jaren steeds grilliger geworden. Zo werd tijdens de Veteranendag één man met Morgenstervlag ruw tegen de grond gewerkt, terwijl elders tijdens hetzelfde evenement mensen met Morgenstervlaggen rondliepen. Mensen zijn, soms met geweld, afgevoerd wegens het dragen van een T-shirt of het omhoog houden van een protestbord. Of veroordeeld wegens het slaken van een kreet tijdens de Dodenherdenking (let wel: Vincenzo P. alias de Damschreeuwer was niet degene die riep dat er een bom was. Wie dat was, is onbekend gebleven.)

Maar honderd man die onversneden antisemitische dingen roepen en wapperen met de vlag van een terreurorganisatie die verantwoordelijk is voor onuitsprekelijke gruweldaden… dat mag. De “pers” of liever gezegd een GeenStijl-blogger bedreigen… dat mag. Dan worden er geen grenzen overschreden.

En je weet al wat ze gaan zeggen. De politie wilde de zaak “niet laten escaleren”. Honderd man, dan moet je oppassen hoor! Toen ik zelf één van honderd man was die protesteerden tegen de toenmalige minister van Onderwijs Deetman tijdens zijn bezoek aan Maastricht, werden er charges met honden uitgevoerd. Terwijl er toch echt niemand opriep om Deetman te vermoorden, en nog minder zijn familie of zijn volk. Vlaggen van terreurbewegingen hadden we ook al niet bij ons en de NOS draaide onbelemmerd een enorm subjectief anti-protestitempje voor het Journaal in elkaar.

Het is nodig dat er duidelijke, eenduidige regels komen voor protesten. Wat mag wel, wat mag niet. Er moet een eind komen aan vage tijdelijke verboden van bepaalde uitingen zoals de Morgenstervlag of een anti-Zwarte-Pietshirt, of aan de “discretie” van onbeholpen bromsnorren om zelf te bepalen wat mag en wat niet. Dat moet landelijk gelden – schrijf in je APV maar waar je niet mag parkeren en laat belangrijke zaken als de vrijheid van meningsuiting en de grenzen daarvan over aan de landelijke politiek.

Die grenzen mogen wat mij betreft héél ruim zijn, ook in het geval van protesten voor of tegen de politiek van Israël: alle beperkingen zijn uitingen van een interpretatie van de realiteit – een interpretatie die niemand verplicht is om te delen. Het staat een mens vrij te denken dat een protest ter ondersteuning van Israël een protest is ten gunste van een misdadig regime en dat een Israëlische vlag op een demonstratie dus net zo onacceptabel is als een ISIS-vlag. Dat is niet mijn standpunt, maar het is best een verdedigbare gedachte. Omdat je niet alle symbolen kunt verbieden, zou ik ervoor kiezen om geen symbolen te verbieden.

Maar uitingen van haat jegens hele bevolkingsgroepen mogen gewoon niet, en bedreigen mag ook gewoon niet. Al had daar Geert Wilders zélf gestaan, zonder bewakers, met een enorme Israëlische vlag in zijn handen. Daar had duidelijk ingegrepen moeten worden. Liefst met honden, inderdaad.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.