Hamas

Het handvest van Hamas zegt dat de beweging tot doel heeft Palestina – bedoeld wordt heel Israël en de door het land bezette gebieden – te bevrijden. Maar wil het dat ook? Eerlijk gezegd blijkt daar weinig van. Het handboek Hoe voer ik een guerrilla-oorlog tegen een moderne en machtige vijand, en daarmee bedoel ik de militaire geschiedenis van de oorlog in Vietnam, heeft de beweging bar slecht gelezen. Ze hebben tunnels en ze plegen aanslagen, en daarmee houdt de vergelijking op.

Qassams

De meeste Qassam-raketten zijn gebaseerd op de raketten van de Sovjetrussische BM-21 Grad, die zelf afstamt van de beruchte Katyusha’s of ‘Stalinorgels’ uit de Tweede Wereldoorlog. Een ongericht wapen dat, in grote aantallen (veertig lanceerbuizen per vrachtwagen) vrijwel tegelijkertijd afgevuurd, effectief kan zijn tegen troepenconcentraties of stedelijke centra. Het is gebaseerd op het principe dat je altijd wat raakt als je het maar raketten laat hagelen – ‘град’ (grad) betekent dan ook ‘hagel’.

Hamas vuurt de dingen – bij gebrek aan meervoudige lanceerinstallaties – één voor één af, en niet op vijandelijke troepenconcentraties maar min of meer gericht op nabij Gaza gelegen Israëlische plaatsjes zoals Sderot. Ze zijn dan ook volstrekt ineffectief; zeker sinds de meeste van die dingen door het Israëlische Iron Dome-afweersysteem, vergelijkbaar met ‘onze’ Amerikaanse Patriots die ooit in Israël tegen Irakese Scud-raketten werden ingezet, met gemak worden onderschept. De vraag is of het Iron Dome een groot aantal vlak achter elkaar gelanceerde Qassams aan zou kunnen; ik denk echter dat we het niet gaan ontdekken.

Hamas lijkt namelijk helemaal niet geïnteresseerd in het voeren van een effectieve guerrillastrijd tegen Israël. De Qassams lijken vooral waarde te hebben als provocatie: in militair opzicht is het een nutteloze verspilling van moeizaam binnengesmokkeld materiaal en mankracht. Publicitair zijn die dingen eveneens een ramp: ze zijn exclusief gericht tegen burgerdoelen, waarmee je de publieke opinie in het Westen nooit achter je krijgt (en die telt nu eenmaal het hardst als je iets wilt bereiken). Wat erger is: ze zijn een publicitaire goudmijn voor de Israëli’s. Niet voor niets heeft de gemeente Sderot een Qassam tentoongesteld, niet voor niets retweet Esther Voet van het CIDI amechtig alle luchtalarms.

De ‘Cong

Ook de Viet Cong pleegde zelfmoordaanslagen en ook de Viet Cong blies bars en restaurants op, waarbij grote aantallen onschuldige slachtoffers vielen. Maar de Vietnamese ondergrondse zocht plekken op waar veel Amerikaanse militairen kwamen en kon zodoende geloofwaardiger claimen dat het een bevrijdingsbeweging was en geen terreurorganisatie. De VC blies niet in het wilde weg stadsbussen in Saigon op en vuurde al helemaal niet zomaar raketten af.

De Viet Cong verborg zich tussen de burgers van Zuid-Vietnam en dwong de Amerikanen, door openlijke strijd uit de weg te gaan, tot rampzalig grove search-and-destroy-missies die in de pers gretig werden uitgemeten. Uiteindelijk zou je kunnen stellen dat de VS vooral de propaganda-oorlog tegen de Vietnamese communisten hebben verloren: voortzetting van de strijd in Zuid-Oost-Azië was vanwege de publieke opinie in de VS onmogelijk. De communisten hadden de Achilleshiel van de democratie gevonden en die wond is nog altijd niet genezen.

Deeply nasty

En hoewel het tij heel langzaam keert en er steeds minder mensen geloven in het sprookje van melk en honing dat Israël heet, werkt Hamas dat proces alleen maar tegen. De Qassams hebben het gewenste resultaat bereikt: een hard Israëlisch tegenoffensief. Dat is, gezien de reacties op de vier dode jochies op het strand, vanuit propaganda-oogpunt altijd een riskante onderneming. Maar niemand met een ons gezond verstand in het Westen verklaart achter Hamas te staan. Achter een twee-statenoplossing, zeker. Voor de vrede, jawel. Tegen Israëlische agressie, dat ook. Maar Hamas, daar zijn we het allemaal over eens. Deeply nasty, zei ook de in het geheel niet pro-Israëlische Gerald Kaufman.

Een bevrijdingsbeweging die alleen het Israëlische leger onder vuur zou nemen, zou véél eerder véél meer steun hebben gekregen vanuit het Westen.

Advertisements