Niks te verbergen

Wie niets te verbergen heeft, hoeft zich geen zorgen te maken om de uitgebreide spionageactiviteiten van de Verenigde Staten in Europa. Toch? Nou goed. Dus jij hebt niets te verbergen. Heb je je eigen browsergeschiedenis al eens goed bekeken? Of “wis” je die elke dag (ha, ha!)?

Als ik die van mij terugkijk, dan vallen een aantal dingen op. De laatste dagen bezocht ik een aantal keer een zwaar antisemitische anti-immigratiesite vol snuff – foto’s van echte moordslachtoffers. Dat ik dat deed vanwege mijn vorige blog staat er niet bij. Ik bezocht ook YouTube en luisterde naar Ya Buyut Assuweis, Mohammed Hammam’s lied over de Yom Kippoeroorlog. Dat ik dat deed omdat ik als student Arabisch ook al naar deze Egyptenaar luisterde en dus gewoon jeugdherinneringen zat op te halen, staat er niet bij. En oh ja, via een modelbouwsite kwam ik ook nog langs deze video over een man die met een gestolen tank door San Diego denderde.

Nou, tel maar op. Antisemitisme, obsessie met extreem lichamelijk geweld, Arabische oorlog tegen Israël, het stelen van zware wapens. Op basis van twee weekjes browserhistorie verwacht ik nu toch minstens de Italiaanse geheime dienst aan de deur. Want ik woon ook nog eens pal onder de vliegroute naar Tel Aviv.

X marks the spot - Via flightradar24.com

X marks the spot – Via flightradar24.com

Overdrijf ik? Misschien wel. Misschien ook niet. Ik weet één ding zeker: wie kwaad wil en bij alle data van iedereen kan komen, die vindt aanwijzingen genoeg om iemands leven grondig te verpesten. Alle websites die ik hierboven heb beschreven, zijn legaal toegankelijk – ik heb geen enkele wet overtreden. Het gaat er dan ook niet om of je een brave jongen of een braaf meisje bent. Het gaat erom wat je met je gegevens kunt doen. En tegen het leggen van fictieve verbanden tussen op zich onschuldige gegevens is vrijwel niemand opgewassen.

Maar ze willen toch helemaal geen kwaad? Ik hoop dat wie nu in Washington zit, helemaal geen zin heeft in dergelijke spelletjes. Ik weet echter niet wie er morgen zit en ik weet niet met wie ze de gegevens delen. Voor hetzelfde geld sta je de komende zomer met familie en bagage op het vliegveld en mag je ineens niet mee naar Eilat. Of doen ze bij elke tussenstop op je rondreis door de VS even een gezellig onderzoekje bij je, met van die latex handschoentjes.

En dan mag je nog van geluk spreken. De vorige keer dat er om volstrekt legitieme redenen gegevens werden vastgelegd van mensen die niets te verbergen hadden, dacht niemand dat dat kwaad kon. Toen de Duitsers eenmaal de kaartenbakken begonnen door te zoeken, was het te laat.

 

 

Advertisements

7 Comments

  1. Gevaarlijk gevalletje Godwin, die laatste alinea. Ik ben het ermee eens hoor, maar het komt wel snel over als een zwaktebod om als hekkesluiter nog even de nazi’s erbij te halen.

    1. Ik heb getwijfeld, maar het gaat erom om duidelijk te maken dat onze gezapige maatschappij van nu in een ommedraai kan veranderen. Dat is precies het gevaar van dit soort dingen.

  2. Voor wie’t heeft gemist: grondige en knappe analyse van de nonsens van “Ik heb niks te verbergen” door Maurits Martijn van De Correspondent: Maurits Martijn

  3. Wat is dat toch met die angst om dingen bij de naam te noemen, of bijna, zoals in het laatste zinnetje? Godwin is passé, dat was handig voor als je geen zaken wilde oprakelen. En het is helaas waar dat als je een stok zoekt om een hond te slaan of de schuld te geven je die altijd wel vindt. Kijk maar eens hoe welig lasteraars en stalkers tieren op het Internet na het half lezen en helemaal verdraaien van teksten.
    Goed blog, ik share het hier en daar ook!

Comments are closed.