Royal Baby

De Britten hebben sinds gisteren een troonopvolger. Vier uur na de geboorte, zo’n beetje precies op prime time – en dat mag u toeval noemen maar dan zijn we het oneens – kregen we bericht vanuit Paddington of Islington of Kensington of whatever. Het is een jongetje. Welcome to the Truman Show, knul.

Wij worden opgevoed met de gedachte dat een prins of prinses zijn zo’n beetje het hoogst (on)haalbare is. Prinsen en prinsessen figureren in sprookjes als onwezenlijk mooie, onnoemelijk wijze en ontzettend lieve mensen en het komt dan ook niet snel in ons op om het leven van een jonge troonopvolger vanuit een negatief standpunt te bekijken. Jawel hoor, denkt u nu, republikeinen genoeg die vinden dat ze maar een baan moeten zoeken. Maar dat bedoel ik niet. Natuurlijk hebben ze “alles” en zijn ze stinkend rijk en zo, maar hoe vrij is het jochie?

Want stel je nou voor dat de jonge Windsor een baan wil zoeken. Over vijf jaar wil hij brandweerman worden, zoals we allemaal wel wilden op die leeftijd. Het hoogst haalbare voor hem is echter dat ze hem in een ceremonieel brandweeruniform hijsen om Beschermheer der Britse Brandweer te worden. In die functie mag je hooguit een brandje blussen in een trainingscentrum, scherp gecontroleerd door professionals die echt brandweerman mochten worden. Vijf minuutjes voor de photo op, babbeltje met de commandant, klaar, op naar het volgende lint om door te knippen.

En stel je nou voor dat de jonge Windsor over zestien jaar verliefd wordt. Op een brandweerman, bijvoorbeeld. Overgrootmoeder heeft vlak voor zijn geboorte de wet ondertekend die homohuwelijken toestaat in Groot-Brittannië, maar ze had daar vast de troonopvolger niet bij in gedachten. Of misschien valt hij wel op een mooie Afrikaanse. Het is maar zeer de vraag of dat kan – ondanks dat de Middletons niet van adel zijn, hangt er toch nog altijd een zweem van blauw bloed rondom een koningshuis. Thuis komen met een blonde Argentijnse met de verkeerde godsdienst, dat kan nog nét, maar veel exotischer moet het niet worden want dat beschadigt het sprookje.

Misschien ontdekt hij op een gegeven moment dat het boeddhisme beter bij hem past dan de Anglicaanse Kerk. Probleem: hij is voorbestemd om het hoofd van de Anglicaanse Kerk te worden en die staan niet bekend om hun voorliefde voor beelden van glimlachende dikke oosterlingen.

Ik weet wel dat het uiteindelijk allemaal kan. Hij kan een homoseksuele boeddhistische brandweerman met een zwarte echtgenoot worden; er is niemand die hem dat verbiedt. Maar de druk om zich te conformeren aan de tradities is vast enorm. The future of the Realm and all that.

Wat hij ook kiest, zijn leven is nu al publiek bezit en blijft dat. Al zou hij het koningshuis achter zich laten en in de sloppenwijken van Makassar gaan wonen; de Daily Mail en de Sun vinden hem wel.

Erfopvolging is je reinste cruel and unusual punishment.

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.