De Koekenbiertjes en de Dionisi’tjes

Gijs Koekenbier (69) heeft een zwaar leven. De crisis kost hem een klein deel van zijn moddervette pensioen en nu moeten de voormalige manager en zijn vrouw (nooit gewerkt) rondkomen van een povere 4260 euro netto per maand. Hun aanwezigheid bij pianoconcerten in het Concertegebouw zal node worden gemist, want schraalhans is keukenmeester en een treinkaartje kan er niet meer vanaf.

Romeo Dionisi (63) had een zwaar leven. De crisis en de privatisering hebben de prijzen voor eerste levensbehoeften zoals gas en elektra uit de pan doen rijzen, terwijl tegelijkertijd veel ondernemers hun bedrijven moeten sluiten. De metselaar uit Civitanova Marche  had geen werk meer sinds eind vorig jaar, toen het bedrijfje waar hij het laatst voor werkte, over de kop ging. Zijn vrouw, Anna Maria Sopranzi (68), kreeg een pensioentje van 500 euro netto per maand. Allebei een leven lang gesappeld, en allebei te trots om aan de sociale dienst om hulp te vragen. Eergisteren pleegden de twee zelfmoord. De broer van Anna Maria, Giuseppe (73), heeft zich vervolgens verdronken in zee toen hij het nieuws hoorde.

Even tussendoor. Een brood van een kilo kost hier twee euro. Een liter melk 1,50. Vier hamburgertjes in de super vijf euro. Dat u niet denkt dat we hier enorm goedkoop leven – van vijfhonderd euro kunnen de meeste mensen ook hier niet meer de vaste lasten betalen. Niet voor niets kregen de Dionisi’s hulp van buren en vrienden.

Romeo Dionisi was te trots om hulp te vragen aan de sociale dienst. Ik weet zeker dat hij ook te trots zou zijn geweest om zo’n schaamteloze, wereldvreemde brief naar de krant te sturen.

Advertisements

9 Comments

  1. trots in de vorm van waardigheid is iets dat het neoliberalisme haat, om de simpele reden dat de rijken geen waardigheid kennen. mooi stuk van je.

  2. Alsof armoe een betere staat is dan welvaart! Van de haat tegen zgn ‘rijken’ is nog nooit een arme beter geworden. Net zoals geen kind beter of veiliger opgroeit als Martijn verboden wordt. Kwaadaardig gehuil!

  3. Ik ken de situatie van de Koekenbiertjes niet. Wie weet heeft hij in 2005 een te duur huis gekocht dat nu veel minder waard is dan zijn hypotheek. Heeft hij in verband met een handicap vaste lasten die een groot deel van zijn pensioen opsouperen. Moet hij een gehandicapte zoon onderhouden. Je weet het niet.

    Het is voor iedereen lastig om 10/15% van zijn inkomen in te leveren, en zuur als dat gebeurt terwijl je je hele leven hard gewerkt hebt voor een pensioen dat nu veel lager uitvalt dan waar je op gerekend hebt.

    Met dit soort redeneringen kun je zeggen dat die Dionisietjes een laffe daad hebben gepleegd als je bedenkt dat een arm straatkind in Oeganda de hele dag moet zitten bedelen voor het equivalent van 1 euro. En die probeert wél door te gaan met overleven.

    Het doet me een beetje denken aan die sketch van Monty Python, waarbij ze tegen elkaar opscheppen over hoe arm ze het wel niet hadden. Het is altijd baas onder baas.

    Al had ik zelf ook even drie keer nagedacht alvorens zo’n brief te schrijven, want voor de ongeïnformeerde buitenstaander lijkt 4260 euro netto inderdaad niet erg zielig.

  4. lekker krek,

    je gaat volledig voorbij aan het punt dat in een cultuur die nooit eerder in de geschiedenis zo rijk is geweest het verschil tussen arm en rijk steeds groter wordt. dat is pas armoede, geestelijke armoede.

  5. Krek, Koekenbier zou het inkomen van de Dionisi’s hebben kunnen verdubbelen zonder er zelf veel van te merken. Kom nou toch! 4260 euro per maand is geen armoede, kàn geen armoede zijn. Henkjan, hoezo haat tegen rijkdom? Daar gaat het niet over. Maar rijkdom die klaagt over hoe slecht ze het hebben… bah.

  6. Natuurlijk is het schrijnend, van die metselaar, zijn zus en haar broer. En natuurlijk is het een tikje wereldvreemd, dat iemand met ruim 4000 euro klaagt omdat hij nog maar twee keer naar de Opera kan. Terwijl er ook in Nederland steeds meer mensen aangewezen zijn op voedselhulp. En dan hebben we het nog niet over de tonnen voedsel die dagelijks worden weggemikt terwijl elders mensen sterven van de honger.

    Maar ik denk ook niet elke keer als ik in de supermarkt sta te klagen over de dure Comté en Côte de Beaune Villages aan de arme mensen elders die niet te eten hebben. Om vervolgens met schaamrood op de kaken maar helemaal geen kaas en wijn te kopen.

    Ik wil alleen maar aanmerken dat iedereen nu over die Koekenbier heen valt, terwijl deze allen maar vertelt welke voor hem belangrijke dingen moet laten die hij voorheen wel kon doen.

    Het was ook geen ingezonden brief maar een quote. De krant heeft hem gebeld en gevraagd: “Wat merkt u van de crisis?” of “Wat voor gevolgen heeft de pensioenverlaging voor uw leven?” En hij heeft naar waarheid geantwoord hoe hij zich aanpast. Dat dat een klein offer is vergeleken bij de ontberingen van anderen, maakt hem niet meteen een slecht mens.

    En wie weet, misschien heeft hij tegen de journalist wel gezegd dat het allemaal wel meevalt, dat hij het goed heeft en dat anderen het slechter hebben, maar dat… etc. Zo’n journalist moet ook keuzes maken, en schrijft alleen de zaken op die passen in het stuk: hoe gaan mensen om met de pensioenverlaging.

    Kortom, de verontwaardiging over de woorden van Koekenbier is te makkelijk, in mijn ogen.

  7. Ik ken de context niet maar als ik het screenshot bij Bert Brussen bekijk, schreef Koekenbier niet uit zichzelf een ingezonden brief met klachten over de crisis. Hij werd kennelijk geïnterviewd door een journalist op zoek naar quotes van mensen van verschillende inkomensgroepen.
    Als een journalist vraagt: “Wat merkt u van de pensioenverlaging?” dan vertel je hoe je je uitgavenpatroon aanpast om rond te komen. Voor de Koekenbiertjes is dat minder naar de Opera en een paar glaasjes wijn minder. Jammer, maar je past je aan.

    Misschien heeft de man wel tegen de journalist gezegd: “Ach, er zijn natuurlijk mensen die het slechter hebben dan wij, dus we mogen niet klagen. Maar als u het per se wilt weten, ja ook wij passen ons aan aan de inkomstendaling.” De journalist schrijft alleen de voor zijn artikel ter zake doende informatie op. En nou staat Koekenbier te kakken als verwaten snob die klaagt terwijl in Italië mensen zelfmoord plegen en in Nederland mensen voedselhulp krijgen.

    Dit soort kritiek en meteen op de achterste benen staan is allemaal te kort door de bocht naar mijn smaak.

    Als jouw inkomsten teruglopen, en je besluit in de winkel eens een goedkopere soort kaas te kopen en af te zien van die extra fles wijn, vind je dat ergens toch jammer. Schaam je je dan achteraf voor het feit dat je dat jammer vindt? Puur omdat er mensen zijn die in een ton moeten wonen?

  8. Ik ken die Koekenbiertjes toevallig persoonlijk; het zijn mopperende, verzuurde pensionado’s, van die mensen die het leven van elke dorpsambtenaar vergallen door bij elke kick naar de Raad van State te rennen omdat een nieuwe weg een meter te dicht langs hun huis loopt. Nooit zelf een cent pensioenpremie betaald, vervroegd uitgetreden en nu heel boos.

  9. Denk helemaal niet dat het verschil tussen rijk en arm steeds groter wordt in de cultuur die nog nooit zo rijk is geweest. Dat was vroeger natuurlijk nog veel erger!

Comments are closed.