Kapotgeorganiseerd

We moeten het dan toch maar eens over Rotterdam hebben. Over Jan-met-de-Jatjes bijvoorbeeld, en de Pluk-je-kaal-straat. Kijk, dattu ‘t effe weet: Rotterdammers geven dus bijnamen aan straten en gebouwen. Gewoon, van die dingen die spontaan ontstaan, in de volksmond zoals dat dan heet. Jan-met-de-Jatjes, dat is het beeld De Verwoeste Stad van Ossip Zadkine ter nagedachtenis aan het bombardement van 1940. Een erg geliefd beeld in onze stad, en blijft ‘r goffedomme met je klauwe vanaf, maar toch is het Jan-met-de-Jatjes. En de Pluk-je-kaalstraat is de Puntegaalstraat, waar ooit het belastingkantoor stond. En zo ken ik nog wel effe doorgaan hoor! Continue reading →

Advertisements

De W van Wut?

De zon op het balkon stemde me mild en ik betrapte me op een vergoeilijkende gedachte over John Ewbank’s Koningslied. “Zo’n Koningslied is eigenlijk ook niet voor ons”, schoot het door me heen. ‘Ons’, dat zijn de mensen in mijn timeline op Twitter. ‘Ons’, dat is het intelligente deel van de bevolking – waar ik mezelf voor het gemak maar even toe reken. En dat is nu precies het probleem. Continue reading →

De Koekenbiertjes en de Dionisi’tjes

Gijs Koekenbier (69) heeft een zwaar leven. De crisis kost hem een klein deel van zijn moddervette pensioen en nu moeten de voormalige manager en zijn vrouw (nooit gewerkt) rondkomen van een povere 4260 euro netto per maand. Hun aanwezigheid bij pianoconcerten in het Concertgebouw zal node worden gemist, want schraalhans is keukenmeester en een treinkaartje kan er niet meer vanaf. Continue reading →