Hoera vir die Boer?

Mijn klaagzang van gisteravond gaat natuurlijk eigenlijk over polarisatie. Een extreme groep identificeert zich met een bepaald issue waardoor anderen zich niet meer geroepen voelen om er zich ook mee bezig te houden. Neonazi’s hebben, voordat de islamofobie zich goed doorzette, herhaaldelijk geprobeerd zich de Palestijnse zaak eigen te maken. Het zou voor de Palestijnen jammer zijn geweest, als dat gelukt zou zijn. Niets is vernietigender dan de steun van links- of rechtsextremistische agressievelingen of idioten. Als ik Dion Graus zich druk zie maken om kuikentjes, krijg ik zin om een levend kuiken in zijn bijzijn de kop af te bijten, als u begrijpt wat ik bedoel.

Nog moeilijker wordt het als de slachtoffers de voormalige daders zijn. Het is al bijzonder moeilijk om mensen warm te laten lopen voor het lot van de Boeren in Zuid-Afrika, maar het wordt onmogelijk als het op de kaart wordt gezet door mensen als Martin Bosma. Ik vind Bosma zo’n beetje de engste man in de Nederlandse politiek. Ik zou Bosma niet binnenlaten in mijn huis, al woedde er een orkaan buiten. Als Bosma Zuid-Afrika zegt, dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen, zeker als hij daarbij toetert dat het “spijtig” is dat “links Nederland het ANC aan de macht heeft geholpen”.

Daar kwam afgelopen zondag nog een illustere naam bij: Ada Stuijt. Mevrouw Stuijt is een naar Zuid-Afrika geëmigreerde Nederlandse die ten tijde van het apartheidsbewind betrokken was bij propaganda-activiteiten tegen de anti-apartheidsactivisten in Nederland. En ze is het niet verleerd. U leest het goed: ik ben een antiapartheidshaatzaaier. Mooi scrabblewoord, dat dan weer wel.

Dankzij zulke mensen en hun ietwat overdreven geraaskal over genocide is er voor de Boere in Zuid-Afrika weinig hoop. De vreselijke moorden op landeigenaren uit half racistische, half economische, half historische motieven wordt als het aan Stuijt en Bosma zal liggen, nooit een issue, hoe tragisch het ook is. Niemand wil zich encanailleren met mensen die zo sterk de verdenking op zich laden, terug te verlangen naar die ou Transvaal van de bordjes Slegs Vir Blankes.

Want wat er gebeurt met een politicus die zo’n oversteek waagt, hebben we gezien aan Dries van Agt, die sinds hij gewoon eerlijk zegt wat hij vindt van de politiek van Israël, als antisemiet wordt afgeserveerd. Het zou fantastisch zijn, en dat meen ik echt, als iemand als president Obama zich met de situatie in Zuid-Afrika zou bemoeien. Het is nodig en hij is zo’n beetje de enige die dat kan doen zonder allerlei verdenkingen op zich te laden. Maar Obama gaat dat natuurlijk nooit doen, want ook hij wil zich niet vervreemden van de basis, zoals dat in de politiek heet. Zijn basis gelooft nog in de droom van Mandela en heeft geen weet van hoe het nu echt gaat in zijn land.

Deze patronen van polarisatie moeten herkend en doorbroken worden. En omdat ik niets te verliezen heb, geen zetel of reputatie, omdat ik al ben uitgemaakt voor onder andere extreemlinks, racist, antisemiet, Jood, landverrader, white trash en antiapartheidshaatzaaier, doe ik dat maar vandaag.

Hoera vir die Boer, hoera!

Helaas heb ik natuurlijk helemaal nergens invloed op.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Hoera vir die Boer?

  1. René Koeman says:

    Edge, ik betrapte mezelf erop gisteren. Inderdaad, doordat gekkies als Bosma het zich toe eigenen had ik zoiets van: ik ga hier niet op in. Maar misstanden zijn misstanden, en moeten altijd benoemd worden. Maar hoe voorkom je dat het uitloopt op een rassenkwestie?

    In ieder geval niet door Hoera vir die Boer, hoera! te roepen, dat geeft enge associaties.

  2. Saskia Steinhorst says:

    Het ergste in dit soort situaties zijn de halve waarheden. Alles wordt voor zwart of wit uitgemaakt, en het enorme scala aan grijstinten wordt daarbij gemakshalve weggelaten. Kolonialisatie is feitelijk nooit goed te praten, gezien de vaak voorkomende misstanden. Maar even los van al die ellende hebben ALLE landen die in Afrika zijn gekolonialiseerd één enorm voordeel t.o.v. de enige twee landen die altijd zelfstandig zijn gebleven: na de onafhankelijkheidsverklaring lag er in de meeste gevallen een kant en klare – door de bezetters opgerichte – economie klaar waar men verder op kon bouwen. De ene beter dan de andere, maar de grondprincipes van (vaak voordelige) handel met de Westerse wereld lagen klaar, als ook de routes er naar toe. Dat is iets wat men in de “heat of the discussion” vaak placht te vergeten, of zelfs wil negeren. Het zijn de hardwerkende Boeren geweest die in Zuid-Afrika die basis hebben gelegd, samen met de eerdere VOC-mensen en later de Britten. Want welke twee landen krijgen tegenwoordig het meeste geld van het Westen voor noodhulp om hongersnood e.d. te bestrijden? Ethiopië en Somalië. Juist die twee landen die de basiseconomie nooit in aanleg hebben meegekregen. Toeval?

Comments are closed.