Pim Fortuynplaats

U dacht dat ik klaar was met mijn mei-tirade? Helaas. Burgemeester Ahmed Aboutaleb heeft gisteren het stuk van de Korte Hoogstraat voor de deur van het Schielandshuis in Rotterdam omgedoopt tot Pim Fortuynplaats. Sinds 2003 staat daar al een beeld van de vermoorde politicus.

Het lijkt een stukje stad van niks, één van de vele losse eindjes die het Rotterdamse centrum rijk is, maar het Schielandshuis is het enige overgebleven 17de-eeuwse gebouw in de binnenstad – dat wil wat zeggen in onze glas-en-betonwoestijn – en het is een belangrijk museum. Ook de Korte Hoogstraat zelf is een historische straat en geen uitvinding van de wederopbouw. Ik hoef hopelijk niet uit te leggen dat een beetje Rotterdammer hecht aan wat er nog historisch is aan zijn stad.

Helaas heeft de stad de behoefte gevoeld om een politicus die feitelijk niets gepresteerd heeft voor stad of land, en die dus nauwelijks historisch genoemd kan worden, zij het niet dat hij vermoord is, te eren met zowel een beeld als een plein op de meest historische grond in de stadsdriehoek. En helaas viel het aan Ahmed Aboutaleb, vertegenwoordiger (volgens Fortuyn) van de vijfde colonne van een achterlijke cultuur “in mijn stad godverdomme” en bovendien burgemeester, om dat bordje te onthullen. Take the shame, Ahmed.

Wat zullen ze genoten hebben, het handjevol tokkies dat aanwezig was bij de onthulling, van die rifaap die moest buigen voor de Goddelijke Kale. Maar waarschijnlijk niet – ze zullen wel weer boos geweest zijn dat die woestijnbewoner het bordje onthulde en niet de Grote Geert of een ander stuk uitvaagsel uit de extreemrechtse kraamkamer van Pim. Genieten ligt namelijk niet zo in de aard van de tokkie.

Je kunt je afvragen waarom burgemeester Oud geen beeld heeft in de stad die zich vaak op de borst klopt over zijn vele beelden. Of waarom Joop van Elsen geen plein heeft. Dat waren Rotterdammers die grote dingen hebben verricht. Geen theatrale dandy’s die vanuit hun kitschvilla vol neppe familiewapens een beetje zaten te huilen over een niet-bestaande vijfde colonne.

Straatnaambordjes zitten in Nederland over het algemeen vast met een moer nr. 13, weet ik nog uit mijn studententijd toen ik sliep onder de tekst Wacht tot het rode licht gedoofd is.

Dat rode licht is bij mij nog lang niet gedoofd. Dat u ‘t even weet.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Pim Fortuynplaats

  1. santelogie says:

    Rob, hier in Landgraaf hebben we een Erik Dekkerpassage. Hoeveel heeft die daarvoor moeten spuiten en slikken?

    • Rob says:

      Dat is niet eens een Limburger… tenzij Hoogeveen ook in Limburg ligt. Vreemde keuze, maar stukken minder controversieel dan de Malle Professor.

      • santelogie says:

        Onze vorige burgemeester was een totaal uitgeflipte wielerfanaat die zich ‘s nachts lag te bevredigen met Erik Dekker voor ogen.

  2. Pingback: Rob van Kan, bloggend als Edge of Europe:

Comments are closed.