Kan die man niet weg?

Sylvain Ephimenco beweent in Trouw de zelfverbranding van een monnik en vraagt zich af of die monniken niets van hun eigen religie hebben begrepen. Hij, Ephimenco, heeft van zijn mentor begrepen dat het menselijk lichaam […] zelfs van grotere waarde dan dat van een god [is] en daarom moet de boeddhist het ‘met grote zorg behandelen en het nooit aan gevaar blootstellen’.

Zelfverbrandingen zijn natuurlijk niet toe te juichen, maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om Ephimenco, om de stuitende arrogantie van een man die ooit iets over boeddhisme gehoord heeft en daarom nu glashard beweert dat hij het allemaal beter weet dan deze monniken. We kennen Ephimenco natuurlijk al als halfbakken islamoloog, maar dat was kennelijk niet voldoende.

Een klein beetje grasduinen op de (veel betere, Engelstalige) Wikipedia – en dat kan iedereen, ook schrijver dezes die niets van boeddhisme weet – leert je dat zelfverbranding deel uitmaakt van bepaalde stromingen binnen het boeddhisme. Je leert er ook bijvoorbeeld dat zelfverbrandingen effectief kunnen zijn: zo heeft de beroemde zelfverbranding van Tich Quang Duc in 1963 mede geleid tot de val van de Vietnamese president Ngo Dinh Diem.

Ik ben die Ephimenco een beetje beu. Zijn mentor zei hem hoe boeddhisten over het menselijk lichaam dachten, dus die monniken zien het allemaal verkeerd. Hij heeft de grote wijsheid in pacht. Deze zoon van Franse kolonisten uit Algerije weet alles nog steeds beter dan de domme inlanders. Ik mag verdomme in een christelijke krant toch wel verwachten dat er met kennis van zaken over religie wordt geschreven, in plaats van met de Franse slag?

Advertisements

8 Comments

  1. Off topic maar wel betreffende Ephi, dus misschien mag het: ook in zijn column http://bit.ly/GUGn3S over de moordende Merah en de affaire Holman sloeg hij de plank mis. Ephi: ‘Dat columnist Theodor Holman zich nu min of meer solidair met het gedachtengoed (en niet de daden) van de Noor heeft verklaard, blijft een randverschijnsel.’

    Ja hoor, terwijl de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) schrijft in zijn rapportage van deze maand http://bit.ly/GU2wxP : ‘Het gedachtegoed van de Noorse terrorist Anders Breivik bijvoorbeeld, vertoont grote overeenkomsten met de opvattingen van verschillende groepen in Nederland die ijveren tegen de islam, de multiculturele samenleving en het ‘linkse establishment’.
    Ook de sloot bijval die Holman kreeg in de extreem rechtse blogsfeer laat Ephi maar even buiten beschouwing: http://bit.ly/FQVSGE

    Overigens riep http://bit.ly/GSipI2 Bas Paternotte over deze rapportage iets te snel – en bijna triomfantelijk – dat we van extreem rechts verder niks hebben te duchten. Want vandaag meldt onder meer De Telegraaf: ‘de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) Erik Akerboom slaat alarm over de opkomst van blank terrorisme’: http://bit.ly/HaPX0Y – bij een groep in Noord-Holland zijn wapens gevonden.

    Ik ben benieuwd hoe lang mensen als Bas Paternotte, Carel Brendel, Nausicaa Marbe en Sylvain Ephimenco met droge ogen een vertekend beeld kunnen blijven geven van wat onmiskenbaar een escalatie is binnen zowel islamisme als extreem rechts, als elkaars aanjagers

    Zie ook: ‘Wilders blijft linken naar genocide-blog Gates of Vienna’: http://bit.ly/GQNtD9

  2. Bas Paternotte, Carel Brendel, Nausicaa Marbe en Sylvain Ephimenco blijven net zo lang een vertekend beeld geven tot ze hun zin hebben gekregen en dan moeten ze een nieuwe vijand c.q. slachtoffer zoeken. het is allemaal een pose, een manier om aandacht te trekken, inhoudelijk stelt het niets voor. en dat is ook de bedoeling, want zodra de inhoud betekenis gaat krijgen, wordt hen een wapen uit handen geslagen.

  3. Aan de andere kant, Rob, is het natuurlijk wel de core business van de columnist met als specialisatie ‘algemeen’, om overal net geen verstand van te hebben. Ik moet, met het schaamhaar op de kaken, toegeven dat ik dat weet uit eigen ervaring.

  4. de bekentenis van sante b. illustreert ook een van de belangrijkste redenen dat journalisten zo makkelijk door de macht kunnen worden misbruikt. over de grote walter lippmann:

    Lippmann had wide access to the nation’s decision makers… It was Lippmann who first identified the tendency of journalists to generalize about other people based on fixed ideas. He argued that people—including journalists—are more apt to believe “the pictures in their heads” than come to judgment by critical thinking. Humans condense ideas into symbols, he wrote, and journalism, a force quickly becoming the mass media, is an ineffective method of educating the public. Even if journalists did better jobs of informing the public about important issues, Lippmann believed “the mass of the reading public is not interested in learning and assimilating the results of accurate investigation.” Citizens, he wrote, were too self-centered to care about public policy except as pertaining to pressing local issues… Lippmann saw the purpose of journalism as “intelligence work”. Within this role, journalists are a link between policymakers and the public. A journalist seeks facts from policymakers which he then transmits to citizens who form a public opinion… Though a journalist himself, he held no assumption of news and truth being synonymous. For him the “function of news is to signalize an event, the function of truth is to bring to light the hidden facts, to set them in relation with each other, and make a picture of reality on which men can act.” A journalist’s version of the truth is subjective and limited to how he constructs his reality. The news, therefore, is “imperfectly recorded” and too fragile to bear the charge as “an organ of direct democracy.”

    http://stanvanhoucke.blogspot.com/2010/12/walter-lippmann.html

    het gevaarlijke is dat de opiniemakers opinies maken zonder goed te zijn geinformeerd. als journalist heb ik me dan ook alleen maar uitgesproken over zaken waarover ik goed geinformeerd was. daarom doe ik ook niet mee aan al dat getwitter, wat informatie nog meer een vorm van propaganda heeft gemaakt.

  5. vanmiddag op de fiets heb ik nog eens nagedacht over de volgende bewering: ‘Aan de andere kant, Rob, is het natuurlijk wel de core business van de columnist met als specialisatie “algemeen”, om overal net geen verstand van te hebben.’

    aangezien de taal mijn vak is, en ik uitga van het adagium van karl kraus dat de taal de moeder van de gedachte is en niet haar dienstmeid, heb ik deze woorden van sante b. geanalyseerd. wat staat hier nu precies? wat wordt hier uit de losse pols beweert? welnu, corrigeer me als ik fout zit, hier wordt gesteld dat een opiniemaker weliswaar de opinie van miljoenen anderen mag vormen, maar dat hij daarvoor ‘geen verstand’ hoeft te hebben. met andere woorden, een half geinformeerde journalist bezit in al zijn onbenulligheid de macht om de publieke opinie te manipuleren zonder dat hij zelf goed geinformeerd is. hoewel deze bewering klopt, roept sante b. toch een vraag op wanneer hij schrijft: ‘Ik moet, met het schaamhaar op de kaken, toegeven dat ik dat weet uit eigen ervaring.’ als oudere journalist en schrijver stel ik daar tegenover: hou er mee op, dan bespaar je jezelf ‘schaamhaar op de kaken,’ (wat een uitdrukking). belangrijker nog: door te stoppen voorkom je dat je onwetende lezers op het verkeerde spoor zet. bovendien hoef je dan niet langer de propagandist te spelen en krijg je de tijd om de journalistiek serieus te bedrijven. en wie zou daar tegen kunnen zijn? het heeft iets misdadigs om volwassen burgers op te zadelen met leugens of halve waarheden. het heeft consequenties die dodelijk kunnen zijn. de propaganda rond irak en afghanistan is daarvan het meest recente voorbeeld. de journalistiek is een buitengewoon belangrijk fenomeen door het simpele feit dat het meeste wat de moderne mens weet niet het product is van eigen ervaring maar van horen zeggen.

    1. “Als oudere journalist”, hmm. Sante is ook niet meer zo piep hoor.
      Maar laten we niet vergeten dat ook de lezer een verantwoordelijkheid heeft om niet alles klakkeloos voor waar aan te nemen.

  6. oudere journalist, wat had ik anders moeten schrijven na vier decennia journalistiek. sante is ook niet piep maar meent desalniettemin dat hij ‘de andere kant’ moet laten zien. kennelijk is er volgens hem een ‘andere kant’ die vergoeilijkt moet worden. ik ben het daar volstrekt niet mee eens, daarom heb ik ook geen ‘schaamhaar’ op mijn kaken. natuurlijk heeft een lezer ‘een verantwoordelijkheid’. maar de vraag is hoe hij die verantwoordelijkheid kan nemen als hij niet in staat is om al het geschrevene, en beweerde, zelf te controleren. feit is dat men ertoe gedwongen is uit te gaan van een zekere redelijkheid van de journalist, een zekere oprechtheid en fatsoen, of om het plastisch te stellen, men moet ervan uit kunnen gaan dat journalisten geen ‘schaamhaar’ op hun wangen hebben. of vergis ik me? zo ja, dan is mijn vraag: welke functie verwacht men van een journalist?

Comments are closed.