‘t En zijn de Joden niet

Van mij hoeft het niet, groepen Feyenoorders die schreeuwen dat ze op Jodenjacht gaan of #jodengaaneraan als hashtag op Twitter gebruiken. Ik zou er niet aan meedoen als ik van voetbal hield en ik heb een aantal – overigens verder best sympathieke – mensen ontvolgd die elke zondag over Joden zaten de tetteren.

Nederlanders zijn overgevoelig als het om Joden gaat. Neem dit rijmwoordenboek bijvoorbeeld. Een aantal woorden zijn gecensureerd; als je op verkrachten zoekt of kanker, krijg je geen resultaat. Ook op Jood en Joden kun je niet zoeken (Turken, Marokkanen, Turkenhoer en zelfs nikker werken wel: wie onvolledig censureert, maakt het alleen maar erger). Leuk rijtje is dat: verkrachten, kanker en Joden. Het zal je maar gezegd worden.

Maar wat is er mis met rijmwoorden zoeken bij Joden? Revius zelf gebruikte het woord in zijn beroemde (overigens bedekt antisemitische) ‘t En zijn de Joden niet en mag iemand misschien een gedichtje pennen voor de bar mitswa van zijn neefje? Het hoeft niet meteen te rijmen op zes miljoen doden.

Ik geloof toch echt dat Joden zichzelf Joden noemen. Het is geen beledigende term. Natuurlijk kan hij wel zo gebruikt worden – ik ben ook wel eens uitgescholden voor brillejood, vroeger. Maar met Turk wordt net zo goed gescholden. Je ziet eruit als een Turk, zei mijn vader nog wel als iemand erg vuil was. Een uitdrukking die veel ouder is dan de immigratie van Turken in de jaren zestig. Ik zou ‘m niet gebruiken, maar ik ben dan ook niet van 1934.

Laten we alsjeblieft niet terugkeren naar de jaren tachtig, toen overgevoelige types liever over “Joodse mensen” en “Turkse mensen” spraken, “anders klinkt het zo hard”. Er is niks “hard” aan – Özcan Akyol is een Turk en Job Cohen is een Jood. Dat het mensen zijn, behoeft niet nader toegelicht te worden, want van Joodse kippen heb ik nog nooit gehoord en als iemand over “een stuk uitgekotst halalvlees, gemaakt van Turks varken” begint, weten we allemaal met wat voor figuur we te maken hebben.

Wie de Joden, en alléén de Joden, een dergelijke uitzonderlijke positie van onaanraakbaarheid in de maatschappij toekent, die gaat daar de wrange vruchten nog van plukken. De antisemitische oprispingen in diverse reactiekolommen naar aanleiding van het slachtverbod spreken boekdelen. Hoe vaker de Joden uitzonderingen claimen, des te meer mensen in het huidige politieke klimaat zich duchtig gaan zitten ergeren.

We zouden er beter aan doen, om niet elke keer in een stuip te schieten als Joden ter sprake komen. Dan houdt dat geschreeuw over Jodenjacht ook vanzelf op.

Advertisements

3 Comments

  1. ‘antisemitische oprispingen.’ die kenmerken zich vandaag de dag door het feit dat ze nu vooral op arabieren worden geprojecteerd, een ander semitische groep. semieten zijn zoals je weet een taalgroep, geen ras of iets dergelijks. omdat het antisemitisme tegen joden niet meer politiek correct is, projecten de filosemieten hun haat op de arabieren. er moet natuurlijk een groep blijven die als zondebok kan dienen voor het eigen onvermogen. je hebt gelijk, rob. je kunt zelfs een stap verder gaan, des te filosemitischer iemand is is des te antisemitischer is hij/zij.

  2. De semieten op wie het antisemitisme zich richt zijn alleen de Joden, dat is wat de 19e- en 20e-eeuwse “theoretici” bedoelden. Heeft in dit geval niets met linguistiek te maken. So much voor die ellendige dooddoener dat Arabieren ook semieten of semitisch zijn. En ja, Arabisch is een Semitische taal, maar daar gaat het niet om.

  3. Voor mij zijn joden aanhangers van het joods geloof, zoals katholieken aanhangers van het katholicisme zijn, enzovoort. Zo simpel denk ik.

Comments are closed.