Terug naar de gulden?

Al tien jaar lang willen al die mensen die moord en brand schreeuwden wegens de prijsstijgingen na de overgang op de euro, terug naar de gulden. Het is een schoolvoorbeeld van de naïeve sentimentaliteit die het politieke denken in Nederland overheerst. Het soort denken dat één stap zet en vervolgens niet doordenkt.

Sta mij toe een stap verder te denken. Wat was ook alweer het probleem met die euro? Was dat niet dat winkeliers wel heel erg naar zichzelf toe rekenden en alles ineens duurder werd? Dan lijkt het natuurlijk logisch om te denken dat het omgekeerde gebeurt als je dezelfde weg weer terug volgt. Alleen is dat niet zo.

Laat ik een eenvoudig voorbeeld geven. Afgelopen zomer reed ik op ons onvolprezen geitenpad, de Autostrada A3, langs een beginnende bermbrand en ik kan u vertellen: dat is best eng. Wat denkt u dat er gebeurde toen ik weer terug naar huis ging? Ging de brand als vanzelf weer uit? Werd de tijd teruggedraaid zoals in Superman? Eh… nee. In tegendeel. Ik moest nóg een keer langs de vlammen, die nu, aan de andere kant, hoog over de vangrail sloegen.

Dat gebeurt er dus als u weer op de gulden over moet. U moet opnieuw langs de vlammen en met dereguleringspartij VVD aan de macht, wordt de winkelier vast niets in de weg gelegd om hetzelfde geintje nog een keer te flikken. Maar dan beter. Het terugrekenen naar de gulden gaat u dus geld kosten en het excuus luidt natuurlijk dat de winkelier “enorm veel extra kosten” moet maken. Net als toen. Drie zwaar onderbetaalde vakkenvullers, een prijstang en een avondje tot een uur of elf. En daar gaat u nog jaren voor schokken.

Maar, denkt u nu, ze kunnen toch gewoon die nieuwe gulden de waarde geven van de euro? Dat kan, maar dat geeft de echt diep-gelovige eurohater niet het gevoel dat er iets verandert. “Dat is gewoon diezelfde kuteuro met een andere naam!”, zal het klinken uit honderden kelen. Bovendien hebben ze dat destijds ook niet gedaan – geen enkel land is het gemak gegund om eenvoudig om te rekenen. De euro was niet gelijk aan de D-mark, de gulden of, gelukkig maar, de lire. De nieuwe munt werd bewust in de buurt van de dollar ‘gepositioneerd’, zei men destijds. Met een waarde van ongeveer twee Duitse mark, ongeveer twee gulden, ongeveer 2000 Italiaanse lire. Nooit precies.

Denk nu weer even aan die bermbrand. Wat denkt u, zouden ze het deze keer makkelijk maken of toch maar niet? Leg mij nou eens uit waar mensen die de overheid zo enorm wantrouwen het geloof vandaan halen dat een herhaling van precies dezelfde ingreep deze keer wél zal gaan zoals zij denken dat het moet?

Advertisements

15 Comments

  1. Het gaat niet alleen om geld. Een monetaire unie dwingt de staten uiteindelijk tot een sociale, fiscale en politieke unie. De macht bij een instituut zonder legitimiteit bij de bevolking. Het gaat over democratie, niet over de prijs op een terrasje.

    1. Dat is inderdaad de achterliggende gedachte, maar ik heb dit bewust simpel gehouden. Dat het instituut geen legitimiteit heeft bij de bevolking, is de fout van de politiek die dat allemaal niet erg goed heeft uitgelegd. Zo had die “grondwet” een aantal uitstekende democratiseringen in zich, maar men heeft zich laten overschreeuwen door dezelfde sentimentele types die nu terug naar de gulden willen.

  2. inderdaad, rob heeft gelijk, de uitholling van de democratie zal gewoon doorgaan ook zonder de euro, en wel omdat er geen tegenmacht meer bestaat, een macht die de bureaucratie en de banken aan banden kan leggen. de democratie heeft verloren en het wachten is op de algehele ineenstorting en op het onvermijdelijke fascisme dat in tegenstelling tot wat rob denkt duizenden gezichten kent.

  3. Rob, dat heb ik ook een tijd gedacht. Echter, democratie kun je niet van bovenaf opleggen. Men had er veel meer tijd voor moeten uittrekken. De volgorde is verkeerd . De monetaire unie had het sluitstuk moeten zijn van een politieke unie. Men dacht alles te forceren. En nu zitten we met de gebakken peren.

  4. Veel mensen hebben bovendien ook het recht om Europa te verachten. Mijn voormalige postbode die nu postbezorger is geworden voor de helft van het loon en zonder sociale rechten krijg je echt niet uitgelegd dat europa goed voor hem is.

    1. Hah. Het probleem is dat deze postbezorger is ingeprent dat het allemaal de schuld is van Europa terwijl hij toch echt in Den Haag door zijn landgenoten te kakken word gezet. Maar dat willen we niet weten. En bovendien is Europa een eenvoudig doelwit om de schuld te geven. Ver weg, ontoegangkelijk en last-but-not-least over de grens.

      Alle Eurosceptici zijn egoïsten. Wie maar niet wil bedenken dat samen ook sterk betekend veroordeelt zichzelf tot kleinzielige praatjesmakerij – net als de huidige regering te Den Haag.

      Om op de postbezorger terug te komen: Wij hadden in NL namelijk net zo goed met de wet in de hand NIET de postmarkt kunnen liberaliseren. Maar ja. De markt heh. De markt. Die word op van alles van toepassing verklaart waar hij niet op past. Zoals op zoveel collectieve voorzieningen waar wij nou juist een parlement en een regering voor hebben.

      Ik zou bijna zeggen, iedereen die vind dat zijn zaak niet goed word behartigd in Den Haag, maak revolutie en trek op naar dat kankûhdorrup en zet die regenten buiten de deur.

  5. kunnen we nog terug? de vraag is denk ik niet relevant omdat er geen democratie bestaat.

  6. Wel erg fatalistisch, Stan. Al met al vond ik 2011 bemoedigend met de Arabische Lente, massale demonstraties en rellen in Griekenland, Italië en Spanje, Occupy in m.n. de VS….Ik ben een onverbeterlijke optimist en ik zie die beweging in 2012 wel momentum krijgen.

    Niet dat we rouwig hoeven te zijn om de implosie van de EU, daarvoor hoef ik echt alleen maar te kijken naar de vorige week door Merkel afgedwongen overeenkomst:

    – De overeenkomst garandeert banken dat zij niet hoeven te leiden onder de ‘bad debts’ (feitelijk oninbare schulden). Daar mogen wij voor opdraaien in de vorm van bezuinigingen op de publieke sector en lastenverzwaringen voor werkenden (en uitkeringsgerechtigden).

    – Landen met een groter begrotingstekort dan 3% van het bbp worden met sancties om de oren geslagen. Dat betekent privatiseringen en bezuinigingen waarbij vergeleken de huidige bezuinigingen niet meer dan een geintje zijn. Bovendien wordt daarmee het kleine beetje democratie dat we hadden weggegeven. Het vaststellen van het fiscale en budgettaire beleid wordt in handen gelegd van bankiers en bureaucraten die niet eens democratisch gekozen zijn. Zelfs de democratische facade heeft men inmiddels dus laten vallen.

    Smeets’ postbode heeft volledig gelijk; de EU heeft hem niets, maar dan ook helemaal niets gebracht.

    Die denkt samen met mij:

    The roof, the roof, the roof is on fire. We don’t need no water, let the motherfucker burn. Burn, motherfucker, burn.

  7. Ja, Rob. het is een hartstikke leuk stuk, jammer dat de relevantie ontbreekt, want de weg terug is zoals je weet onmogelijk.

  8. ik citeer:

    ‘Wel erg fatalistisch, Stan. Al met al vond ik 2011 bemoedigend met de Arabische Lente, massale demonstraties en rellen in Griekenland, Italië en Spanje, Occupy in m.n. de VS’

    in de arabische wereld moeten 100 miljoen banen worden geschapen om de bevolkingsexplosie op te vangen, dat gebeurt niet, er is geen enkele sprake van lente. rellen in griekenland, italie en spanje, maar de macht heeft de touwtjes nog steeds in handen, en occupy wel, de elite in de vs is helemaal onaantastbaar. je moet niet afgaan op journalisten van de commerciële massamedia, die maken een smakelijke cocktail, anders trekken ze geen publiek. neem dat van een journalist aan.

  9. Geld is uiteindelijk toch niets meer waard, je kunt beter alvast voedsel gaan inslaan, dat heeft straks echte waarde.

Comments are closed.