De vrije markt

Wie wil weten wat de echte vrije markt is, waar de ondernemer echt geen beperkingen meer heeft, die hoeft maar naar Zuid-Italië te kijken. Het summum van ondernemersvrijheid heet maffia.

De maffia concurreert keihard op prijs met andere afvalverwerkers. Dat kan, want zij dumpt het gif gewoon alsof het huisvuil is. En ja, als je naast of op zo’n vuilnishoop woont, word je dus doodziek. Maar hé, niemand dwingt je om naast een gifberg te blijven wonen, dus wat zeur je nou? Je kunt toch verhuizen? De maffia bouwt wel een nieuwe flat voor je. Die stort in bij een aardbevinkje waar ze in Japan niet eens van wakker schrikken, maar jij hebt het flatje gekocht – dat is jouw probleem. Had je maar goed moeten kijken of het allemaal wel stevig gebouwd was.

De maffia vult de schappen van jouw supermarkt met eten. De houdbaarheidsdatum die erop staat, is twee weken geleden aangepast want het hele magazijn was tot wel tien jaar over de datum. Maar hoor eens, dat soort beperkingen van de ondernemersvrijheid zijn niet meer van deze tijd. Als je de kaas ineens niet meer te vreten vind, dan koop je toch de volgende keer andere? Dat is jouw vrijheid als consument. Totdat we de legitieme concurrentie de markt uit hebben gewerkt – goedschiks of kwaadschiks. Dan heb je geen keuze meer.

Nu mag u allemaal komen gillen dat ik overdrijf. Toch opereren de maffia en de moderne financiële wereld op dezelfde wijze. Er moet op korte termijn hoe dan ook winst worden geboekt en eventuele gevolgen op de langere termijn doen er niet toe. John Maynard Keynes zei het al: op de lange termijn zijn we allemaal dood.

Zo is hier het arbeidsrecht versoepeld. Het gevolg is dat de helft van de jongeren in Italië tijdelijk werk heeft. Op ‘projectbasis’. Daar zijn geen limieten meer aan gesteld. Hetzelfde geldt voor ZZP’ers – veel bedrijven nemen helemaal niemand meer aan, maar huren voor een paar rotcenten zelfstandigen in, soms jaren achtereen. Deze mensen bouwen geen pensioen op, krijgen geen zekerheid, kunnen geen huis kopen, kunnen niet sparen, beginnen geen gezin en leven vaak deels van de spaargelden van hun ouders. Heftruckchauffeurs zowel als wetenschappers, dat maakt geen verschil. De gevolgen laten zich raden – een ongekende brain drain, een instortende binnenlandse markt, een laag geboortecijfer en een zeer duistere toekomst. Maar het maakt niet uit want we maximaliseren de winst. En als Italië is leeggezogen, dan gaan we ergens anders naartoe en beginnen we opnieuw.

Hetzelfde principe heerst bij de verhuizing van produktiefaciliteiten naar China of Vietnam. De vrijemarkteconomie haat alles wat naar socialisme ruikt, maar de lage lonen in de laatste planeconomieën zijn een niet te versmaden voordeeltje. Voor de vorm klagen we wat over het kopieergedrag van de Chinezen en hun neiging om onze markt te overspoelen met giftig kinderspeelgoed, maar dat zijn zoethoudertjes voor het klootjesvolk. Als wij de bonussen maar kunnen binnenhalen, dan redden we ons wel. Wij wel. Dan had u ook maar ondernemer moeten worden, ja toch?

Wij kopen het bedrijf op waar u werkt, trekken er de stukken vanaf die we met winst kunnen doorverkopen en pleuren het casco bij het grofvuil, als de eerste de beste autosloperij, maar dan met goedlopende auto’s. Wat zo maken we winst. Duizenden op straat, maar wij brengen nog een koffertje naar onze offshore bank. En dat noemen we dan hard werken, en dan vertellen we u dat u het ons niet gunt en dat het potverdikkie verboden is om rijk te worden in dit land.

En zo produceren we niks meer, maar trekken we wel de laatste centen uit de economie. Produktiviteit wordt bestraft, improduktief met vage financiële constructies schuiven wordt excessief beloond. Maar als de boel kopje-onder gaat, hebben wij onze schaapjes op het droge. En jij kunt verzuipen. Had je maar moeten leren zwemmen, loser.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to De vrije markt

  1. lowiesjie says:

    Helaas gaat het inderdaad zo. Mijn oom opende een aantal jaren geleden een bar iets ten noorden van Napels. Na enige tijd kwam de lokale camorra langs voor de pizzo. Mijn oom gaf aan dat de inkomsten in het begin niet bijster hoog waren en dat hij ook een grote financiering had lopen. Daarop kwam de pizzo te vervallen maar werd hij wel met enige klem erop gewezen bij welke groothandel hij bv zijn koffie, ijs en dranken diende in te kopen.

  2. jan says:

    Boeiende artikelen over mijn geliefde land. Overigens is het inhuren van ZZP’ers ook in Nederland meer regel dan uitzondering. Een groot deel van mijn journalistieke collega’s werkt zo bij onze omroep.

Comments are closed.