De Brinkmanshow

Afgelopen vrijdagavond schoof Hero Brinkman, Tweede-Kamerlid én Statenlid voor de PVV in Noord-Holland, aan bij Pauw en Witteman. Het dynamic duo liet Brinkman, topman van de meest controversiële partij van Nederland en verklaard VARA-boycotter, zijn woordje doen zonder enige kritische opmerking.

Bij de bespreking van de cartoons waarvoor de PVV de VARA heeft geboycot, gaat het al mis. Pauw en Witteman herhalen nog maar eens dat ze afstand namen van de eerste cartoon die ze ‘niet smaakvol’ noemen. “We hebben met de eerste boycot wel iets teweeg gebracht binnen de VARA,” stelt Brinkman daarop tevreden vast. “Jammer dat de VARA Joop er niet uit knikkert, maar misschien komt dat ooit nog eens,” voegt hij glimlachend toe.

Witteman introduceert de tweede cartoon met een vergelijking met Theo van Gogh; Brinkman noemt de vermoorde cineast daarna nog drie keer. Weinig wijst in die bewuste tekening echter op een vergelijking met Van Gogh: Witteman scoort hier keihard in eigen doel. Tevens zegt Brinkman tot drie keer toe dat juristen maar moeten uitmaken of deze cartoon oproept tot geweld. Heeft de PVV aangifte gedaan? We weten het niet, er wordt niet eens naar gevraagd. Pauw vraagt wel zwakjes of Brinkman het niet allemaal te serieus neemt, maar dat werkt alleen nog maar als uitnodiging om nogmaals Van Gogh op te graven en even te refereren aan “de zwaarst beveiligde politicus van West-Europa” die “hetzelfde lot boven het hoofd hangt”.

Medewerkers van Joop en de VARA zijn ernstig bedreigd na de eerste cartoon. Dat weten Pauw, Witteman en Brinkman alledrie. Er wordt echter met geen woord over gesproken. Binkman zegt zelfs dat de PVV de vrijheid van meningsuiting belangrijk vindt: “Deze meneer mag natuurlijk die tekeningen maken. Wij hebben één criterium: het mag niet oproepen tot geweld.”

Er volgt geen weerwoord. Er volgt geen vraag. Er volgt geen commentaar over de discrepantie tussen vrijheid van meningsuiting en een politieke partij die een omroep boycot omdat deze haar beledigd zou hebben (zei u één criterium, mijnheer Brinkman? Echt?) en die hoopt dat deze omroep de haar onwelgevallige website “eruit knikkert”. De beide journalisten, die net als kakelmutsje De Breij, nitwit Beelen en Vollidiot De Leeuw zich meteen distantieerden van de cartoon, proberen niet eens om Brinkman zich te laten distantiëren van het agressieve gebrul van zijn eigen achterban. (Oproepen tot geweld, mijnheer Brinkman? En bedreiging, wat vindt de partij daarvan?)

“En dat u hier toch zit – betekent dat dat die boycot is afgelopen?”, vraagt Witteman aan het begin. En Brinkman weet dan al: ik heb ze bij hun ballen.

Wat mij betreft kan het licht uit in de Westergasfabriek.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to De Brinkmanshow

  1. Peterflohr says:

    Gelukkig zat Ali B erbij om Brinkman pootje te haken, en wat te denken van de Surinaamse schrijfster Karin Amatmoekrim die Brinkman ook subtiel de weg wees. Daar hadden de Witheren weer helemaal niets van terug.

  2. stan van houcke says:

    de nederlanders zijn altijd al een volk van collaborateurs geweest. een handelsnatie is onlosmakelijk gebaseerd op collaboratie, vandaar dat er tijdens de tweede wereldoorlog procentueel tweemaal zoveel joden uit nederland werden gedeporteerd dan uit belgie en drie keer meer als uit frankrijk. cynisme is de fundamentele houding van de nederlander met zijn misselijk makende middenstandsmentaliteit, cynisme, overal de prijs van weten maar van niets de waarde. geen volk dat zo slecht in staat is zichzelf te analyseren als het nederlandse.

    graag wijs ik in dit verband op een uitspraak van mijn vroegere VPRO-collega Chris Kijne die in het suffige personeelsblad van de omroepmedewerkers Spreek’buis meldde dat het hem ‘verbaasd heeft dat Joris Luyendijk zich verbaasde’ over het feit dat rond dat pleintje in Den Haag ‘journalistiek en politiek regelmatig elkaar de hand wassen.’

    Chris Kijne was daar totaal niet over verbaast, sterker nog: hij doet daar met enthousiasme aan mee zoals blijkt uit een van mijn absoluut favoriete uitspraken van een journalist, te weten van Chris Kijne zelf die in al zijn onnozele onschuld over journalisten schreef:

    ‘had u tot voor kort gedacht dat een minister van Financien er mee weg zou komen wanneer hij tegen de Kamer zei: “Nee, natuurlijk heb ik u vorige week, toen ik op het punt stond de grootste ingreep in de economie te doen die een minister van financien ooit heeft gedaan, niet de waarheid verteld. En als ik volgende week een nog grotere ingreep ga doen, vertel ik het u weer niet.” Is toch gebeurd. Gaat over democratie. En het vreemdste is: we vinden allemaal nog dat Bos gelijk heeft ook. Voor ons journalisten was het natuurlijk niet nieuw dat Wouter Bos ons niet altijd de waarheid vertelde. Wel is het nieuw dat ik op dit moment even niet meer weet of ik wel even hard als vroeger mijn best moet doen om hem die waarheid te laten vertellen. Of er inderdaad niet even een hoger belang is dan ‘de waarheid, niets dan de waarheid.’

    jawel, nederland! collaborateurs en praatjesmakers:

    http://ims.trouw.nl/optiext/optiextension.dll?ID=bVcbN2ukKYgQIVXAU5dIE1ZknbZcn7L72u0qXiuOSsvVJ_VHo

  3. Pingback: Gezocht: moedige journalist « The Edge of Europe

  4. Pingback: Top Drie Nederlandse Taboes « The Edge of Europe

  5. Pingback: De stille revolutie van Santoro « The Edge of Europe

  6. Pingback: De stille revolutie van Santoro | Sargasso

Comments are closed.