Het gevoel van Ede

Niet meer lachen om Limburg, over Oom Sjeng oet Eckelrade die nog noets nie een Marokkaan heeft gezien maar wel vindt dat dee luij op moeten rotten naar Marokkistan. Of Oom Geert oet Venlo die, enfin, Oom Geert kent u al. Limburg is een bronsgroen paradijs voor allochtonen vergeleken bij de Parel van de Veluwezoom: Ede.

Het gevoel van Ede komt dichterbij! Het gevoel dat je hebt als ze je kinderen in een afgelegen dependance van je school stoppen terwijl de witte kindjes een nieuw schoolgebouw krijgen. Want Proominent, de stichting die de Edese basisscholen bestuurt, beheert scholen van nu voor mensen van morgen. En morgen tellen allochtonen niet meer mee – daar kun je ze niet vroeg genoeg op voorbereiden. Wat zeg ik – morgen tellen ze niet meer mee? In Ede is dat anders. In Ede zijn ze vooruitstrevend. In Ede tellen ze vandaag al niet meer mee.

Ede is een schoolvoorbeeld van wat er gebeurt met een land als de bekrompen burgerij – mensen zoals de vice-voorzitter van Proominent, @jpkede – lucht krijgt van een nieuwe bekrompen wind in de politiek. Ze verzetten zich niet, ze spreken zich niet uit, ze kijken niet stilzwijgend toe, maar ze zien hun kans schoon. Kan dat in Nederland? Dan kan dit ook!

Verpakt in ronkende woorden zoals misschien doorpakken om de kwaliteitsslag te maken of toekomstperspectief probeert de Edese regelneverij te doen wat de PVV met hun veel te directe taalgebruik nog niet is gelukt. De tijd is nog niet rijp om mensen met hoofddoekjes uit het openbaar vervoer te weren. De Edenaren begrijpen dat en overgieten hun botte apartheid met een sausje vergadertaal. Want we zijn toch redelijke christenmensen, we hebben toch het beste met u voor?

Het waren ook redelijke christenmensen die “gescheiden ontwikkeling” bedachten. Dát is het gevoel van Ede.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Het gevoel van Ede

  1. Ede, dat misbruikdorpje….;

Comments are closed.