Londen, geen poging tot duiding

Als extreemrechts de rellen in Londen ziet als het bewijs voor het failliet van de multiculturele samenleving, extreemlinks ze ziet als terechte volkswoede voor alle problemen van het kapitalisme en technohaters het liefst de Blackberry aanwijzen als schuldige, dan is de enige gerechtvaardigde conclusie die we kunnen trekken dat niemand in staat is om buiten zijn eigen kadertje te denken.

Gelukkig zijn er de inwoners van de arme wijken: zij maken een lange neus naar iedereen. Zij gebruiken die angstaanjagende moderne communicatiemiddelen om, geheel in tegenspraak met de theorieën van Marx en de doemscenario’s van Wilders, schoon te maken. Zoals de “allochtoon” Prad Patel vanochtend, na een onrustige nacht in zijn eigen buurt. De hoogopgeleide tech blogger staat nu waarschijnlijk glas bijelkaar te vegen om een getroffen winkeleigenaar te helpen. Samen met zijn islamitische stadgenoten. Elke haal van zijn bezem bewijst het ongelijk van linkse idioten en rechtse idioten tegelijk.

Laat mij vanuit Italië niet proberen om de toestand in Londen te duiden. Twaalf jaar geleden was ik er voor het laatst en ik keek vanuit een geleende privéflat uit over de grauwe verpauperde straatjes van Poplar, met de glimmend nieuwe, superluxueuze Canary Wharf op de achtergrond. Elke nacht piste de bovenbuurman uit zijn raam. Ik kan alleen maar zeggen dat je niet vrolijk wordt van een leven in dergelijke omstandigheden. Ik voelde noch de behoefte om te plunderen, noch om de boel bij elkaar te vegen. Ik ben dan ook geen Londoner.

Advertisements

4 Comments

  1. ik citeer je conclusie:

    ‘dan is de enige gerechtvaardigde conclusie die we kunnen trekken dat niemand in staat is om buiten zijn eigen kadertje te denken.’ dit is me een te gemakkelijke manier van denken.

    De Amerikaanse socioloog C. Wright Mills stelde dit:

    ‘Seldom aware of the intricate connection between the patterns of their own lives and the course of world history, ordinary men do not usually know what this connection means for the kinds of men they are becoming and for the kinds of history-making in which they might take part. They do not possess the quality of mind essential to grasp the interplay of man and society, of biography and history, of self and world. They cannot cope with their personal troubles in such ways as to control the structural transformations that usually lie behind them… What they need… is a quality of mind that will help them to use information and to develop reason in order to achieve lucid summations of what is going on in the world and of what may be happening within themselves.’

    Het probleem is, in de woorden van de Britse auteur John Berger, dat

    ‘als gevolg van de grootscheepse culturele deprivatie… er grote delen van de… arbeiders en middenklasse bestaan die zich niet helder kunnen uitdrukken. De middelen om datgene wat ze weten te vertalen in gedachten is hen ontnomen… Ze bezitten geen voorbeelden die ze kunnen volgen, waarbij woorden ervaringen duidelijk maken.’

    In ‘Ways of Seeing’ schrijft hij:

    ‘The art of the past no longer exists as it once did. Its authority is lost. In its place there is a language of images. What matters now is who uses that language for what purpose.’

    Door wie wordt de massa der mensen bestookt met beelden en woorden? Berger:

    ‘the dealers of the Free Market and their corollary, the Mafia… they now have the world in their pocket. They have. But to maintain their confidence they have to change the meaning of all the words used in languages to explain or praise or give value to life: every word, according to them now, is the servant of profit. And so they have become dumb. Or, rather, they can no longer speak any truth. Their language is too withered for that. As a consequence they have also lost the faculty of memory. A loss which one day will be fatal.’

    Het punt is dat de ‘democratie’ geen democratie is, en zeker niet door de onderkaste en delen van de middenklasse als democratie wordt ervaren. Tenminste niet in de betekenis die zinvol is, niet in de betekenis zoals C. Wright Mills die verwoordt:

    ‘in essence democracy implies that those vitally affected by any decision men make have an effective voice in that decision.’

    Het probleem is dus veel gecompliceerder dan jij doet voorkomen.

    1. Ik vind het een prachtige reactie, maar je reageert niet op wat ik schrijf. Ik heb het over de reacties op de rellen, niet over de rellen zelf.

  2. rob,

    die reacties zijn voorspelbaar en zeggen in feite dus niets. de werkelijkheid wordt gedicteerd door de wet van oorzaak en gevolg. niets gebeurt zomaar. de taak van ontwikkelde mensen is om te laten zien wat de mogelijke redenen zijn van sociale onrust. als je maatschappelijke oorzaken negeert, of die nu rechts of links worden geinterpreteerd, dan beland je snel in het zoeken naar het grote kwaad, the evildoers van bush en consorten.

  3. een voorbeeld uit de praktijk, vandaag opent de volkskrant met het bericht dat

    ‘in twee weken tijd wereldwijd op de aandelenbeurzen een bedrag van 5 biljoen euro (5.000 miljard) [is] verdampt.’

    kennelijk kan geld net als vloeistof ‘verdampen’. verdampen is, zoals bekend, een natuurwet. met andere woorden: het gigantische verlies door gespeculeer met lucht dat tot de kredietcrisis heeft geleid (waardoor de echte economie, die uit goederen en diensten bestaat, in een diepgaande recessie is beland) is het gevolg van een natuurwet en niet van menselijk handelen. oorzaak en gevolg zijn achter een muur van propaganda verdwenen.

    pagina 11 van dezelfde volkskrant meldt de lezer dat in londen

    ‘relschoppers er banken, juweliers en de Aldi leeg [haalden]… De daders? “Geen arme mensen, maar criminelen.”‘

    et voila, nu zijn er wel daders, de onderkaste die aangeduid wordt met de kwalificatie ‘criminelen’. maar ook hier geen oorzaak en gevolg, het een heeft niets te maken met het ander. het feit dat onze samenleving in handen is gevallen van criminele speculanten, die tot de ontwrichting van de westerse maatschappij heeft geleid, wereldwijd een steeds diepere kloof tussen armen en rijken, is een zaak die verdoezeld moet worden.

    deze manier van berichtgeving ken ik als journalist/schrijver al meer dan 40 jaar. het is de klassieke manier om een corrupt systeem te legitimeren. rob, intellectuelen horen daar niet aan mee te doen.

Comments are closed.