Problemen benoemen

Laten we de schuldvraag rondom het drama in Noorwegen heel policor rusten. Hebben we het niet over. Maar laten we wel het urgente Nederlandse probleem aanpakken dat door het Noorse geweld aan het licht is gekomen.

Laurens Verhagen, hoofdredacteur van nu.nl, citeert een verwijderde reactie op nujij, van een 14-jarige:

Natuurlijk is het afschuwelijk wat hij ook al zij en hij had er moeite mee om deze ” kinderen/tieners ” de doden maar het was idd noodzakelijk. Hij was slim door blanken de doden die extreem links zijn zoals ik het zeg en die wel graag geneukt willen worden door mannen met baarden en die monsterlijke taal spreken met katten gejank. Want dan zijn er tenminste 86 mensen minder mensen voor de massa immigratie in het westen. Dit was een echte strijder voor het westen.

Een extreem voorbeeld, wellicht. Maar niet het enige – ik hoef niet nogmaals te wijzen op de stuitende commentaren op het zogenaamde Forum voor de Vrijheid. Zelfs als deze reactie vol spellingshaken en -ogen een zieke grap is, is er echt nog genoeg over om je zorgen over te maken.

Er is een haat jegens moslims en de sociaaldemocratie – overigens een verre van “extreemlinks” gedachtegoed maar een respectabele democratische middenstroming, het is te gek dat ik dat moet zeggen – ontstaan die alle perken te buiten gaat. En die haat komt natuurlijk ergens vandaan. Dat probleem moet benoemd worden. Dat klinkt u vast heel vertrouwd in de oren.

Het probleem heet Pim Fortuyn, het probleem heet Geert Wilders.  Beide politici hebben voluit de aanval geopend op een groep Nederlanders waarvan er enkelen danig over de schreef blijven gaan, en op het geloof dat deze mensen zouden aanhangen, in plaats van bijvoorbeeld te eisen dat mensen die zich schuldig maken aan wangedrag, stevig worden gestraft. Wat ook had gekund, wat veel logischer zou zijn geweest, en waarschijnlijk stukken effectiever.

Maar met de aanslagen van 9/11 als ruggesteun ging Pim’s ideologie er in als God’s woord in een ouderling. Wilders, zijn clubje trawanten en zijn fans bij de Telegraaf Media Groep zet deze aanval continu voort, geholpen door Volkert van der Graaf en diverse doorgeslagen jihadi’s die van rechtspopulistische brulboeien onaanraakbare symbolen van de vrijheid hebben gemaakt. Maar al heeft een aap een gouden kordon beveiligingsmensen, het is en blijft een lelijk ding.

Gebaseerd op vrijwel alleen maar leugens en schromelijke overdrijvingen wordt nu al bijna tien jaar het volk geïndoctrineerd. Natuurlijk is het niet leuk om, zoals Bert Brussen tot voor kort, in een Utrechtse achterbuurt te wonen, maar lawaaischoppend straattuig heeft geen fuck met de islam te maken. En begrafenisstoeten pesten is hoogst vervelend maar geen “terreur”, tenzij de rouwenden na de gebeurtenissen in bloedige hompen in de bomen hangen. We zijn ook niet “in oorlog met de islam” maar we hebben “ordehandhavingsproblemen op lokaal niveau”.

De gevolgen van de haatcampagne zijn voor iedereen zichtbaar. Er brestaat een rotsvast geloof in “islamisering” en “de linkse kerk” die dat om onverklaarbare redenen zou willen. Sociaaldemocratische jongeren afknallen is “nodig” en “moedig”, of minstens “begrijpelijk”. Het zijn geen rare Noren die dat zeggen, maar landgenoten van u.

Mocht het in Nederland tot een uitbarsting van geweld komen, en ik zie niet in waarom dat uit te sluiten is, dan mag u hier komen teruglezen wie daar medeverantwoordelijk voor is. Ik zal het op dat moment vast niet mogen zeggen, omdat ik dan de boel “politiseer” en natuurlijk “polariseer”.

Maar laat het niet gezegd zijn dat deze linksmens de problemen weigerde te benoemen.

Advertisements

One Comment

  1. ik citeer je: ‘Het probleem heet Pim Fortuyn, het probleem heet Geert Wilders.’

    Nee, zij zijn slechts het symptoom van de ziekte, niet de stoornis zelf. die zit veel dieper,en is allereerst niet politiek, maar cultureel van karakter. die stoornis wordt al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw gevoed door de mateloosheid van ons economisch systeem.

    Paul Mazer, a Wall Street banker working for Lehman Brothers in the 1930s:

    ‘We must shift America from a needs- to a desires-culture. People must be trained to desire, to want new things, even before the old have been entirely consumed. […] Man’s desires must overshadow his needs.’ http://en.wikipedia.org/wiki/The_Century_of_the_Self

    Onze ‘democratie’ is er een van produceren en consumeren. Het was de Amerikaanse intellectueel Samuel Strauss die in 1924 het als volgt formuleerde:

    ‘Formerly the task was to supply the things that men wanted; the new necessity is to make men want the things which machinery must turn out if this civilization is not to perish… the problem before us today is not how to produce the goods, but how to produce the customers.’

    Robert Reich, minister van werkgelegenheid onder Bill Clinton, wees er onlangs op dat wanneer alles gereduceerd is tot marketing ‘the only legitimate measure of worth seems to be what is desired.’

    Het probleem nu is de diepe overtuiging dat geluk maakbaar is en dat als men ongelukkig blijft er iemand daarvoor verantwoordelijk moet worden gesteld. op die manier groeien de ressentimenten zodra er weerstand wordt gevoeld en moeten er wel schuldigen worden aangewezen. vroeger waren dat de joden, de eeuwige buitenstaanders in het christelijke westen. die rol krijgen nu ‘de arabieren’ toebedeeld, een andere semitische minderheid in het westen, aangezien het na de holocaust niet meer politiek correct is om de joden de schuld van het lijden te geven. de filosemieten die blind achter israel staan projecteren zo het eeuwenoude antisemitisme op de moslim bevolking die gelijk wordt gesteld aan ‘die arabieren’. wilders en fortuyn zijn slechts de uiterlijke vormen van een veel omvangrijker en dieper probleem.

Comments are closed.