Gay in Italië, land van uitersten

Het is in Nederland nauwelijks echt nieuws: minister van Financiën Jan-Kees de Jager is homoseksueel. Dat vooral Spits, Telegraaf en GeenStijl met dit nieuws komen, zegt al genoeg. Het is eigenlijk geen issue.

Dat is wel even anders in Italië. Staatssecretaris Giovanardi van familiezaken begon een polemiek over een reclame van Ikea die twee mannen hand in hand toont, waarin het bedrijf stelt alle families welkom te heten. De PdL-politicus noemde het een schande dat een Zweeds bedrijf Italianen kwam vertellen wat ze moesten denken en ging zelfs zo ver om de foto ongrondwettelijk te noemen, want de grondwet bepaalt namelijk dat een familie bestaat uit (minstens) een man en en vrouw.

Italië kent geen wet tegen homofobie en erkent geen homohuwelijken. Geweld tegen homo’s is niet ongewoon en komt dan vooral uit de extreemrechtse hoek. De sociaaldemocratische afgevaardigde Paola Concia werd eind april nog met haar partner Ricarda bedreigd op straat. Dovete finire nei forni werd hen toegeroepen: jullie moeten de ovens in.

En toch is dit ook het land waar al in juni 1981 een openlijk homoseksueel politicus, de liberaal Giovanni Spadolini, premier werd. In 1983 werd hij minister van Defensie – toch de meest macho post in het kabinet. Ik vermoed dat beide benoemingen destijds de eerste in Europa moeten zijn geweest, zo niet ter wereld.

Het heeft in dit land van uitersten uiteindelijk niet voor enige vooruitgang gezorgd. De Italiaan klopte zich trots op de borst met het bereikte resultaat, uniek in Europa! en ging weer over tot de orde van de dag.

Advertisements

One Comment

Comments are closed.