Wie stopt, is verloren

Aan de rand van de oude binnenstad van Cosenza vind je op de muur van restaurant Per Bacco de nooit overgeschilderde restanten van een fascistische propagandaspreuk:

CHI SI FERMA E PERDUTO

Het ‘Wie stopt, is verloren’, een typische spreuk vol daadkracht, eensgezindheid en dwang uit het arsenaal van Mussolini, is zeker geen uitzondering – overal zijn nog resten van dergelijke propaganda te vinden. Italië heeft nooit schoon schip gemaakt met het verleden, zoals Duitsland dat na de oorlog wel deed.

En zo staat op de prachtige lungomare van Reggio Calabria een monument voor Ciccio Franco (1930-1991), “leider van boia chi molla“. Een andere spreuk die zwanger is van fascistische retoriek: Wie stopt, wie de strijd staakt, is een moordenaar, een beul. Een rauwe variant van bovenstaande leus.

Franco was fascist, senator en leider van de enige volksopstand die de republiek ooit kende – de zogenaamde fatti di Reggio van 1970-1971, toen de stad  maandenlang in opstand was nadat Rome had besloten dat Catanzaro de nieuwe hoofdstad van Calabrië moest worden. Het leger greep uiteindelijk in.

Het fascisme is nog altijd springlevend in Italië.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Wie stopt, is verloren

  1. GJ_ says:

    Ik heb in restaurants rond Modena ook grote portretten van Mussolini zien hangen. Of die portretten het fascisme springlevend houden weet ik niet, maar het geeft niet de indruk dat ze vreselijk onder hun geschiedenis lijden.

Comments are closed.