Staat en burger als vader en kleuter

De nieuwe Hongaarse mediawet maakt al slachtoffers voordat hij goed en wel van kracht is; het doet allemaal erg denken aan de toestand in Italië, maar dan een graadje erger want in een wet verankerd.

Wie nu nog denkt dat staatscontrole van de media een links dingetje is, die heeft het niet begrepen. Probleem voor de Nederlander is dat hij in een land woont waar rechts altijd liberaal is geweest en financieel (en buitenlandpolitiek) conservatisme koppelde aan persoonlijke vrijheid. Nederland kende geen statisme – een tegen het fascisme aanleunende ideologie die een krachtige, autoritaire staat wil en die in Italië onder andere door Gianfranco Fini wordt vertegenwoordigd.

De statist eist ‘respect voor de instituties van de Staat’; in Italië helaas een veelgehoorde kreet die discussies over bijvoorbeeld het functioneren van president Napolitano doodslaat. Maar het is een uitgangspositie van waaruit ook de media en de rechterlijke macht kunnen worden aangevallen als zij knabbelen aan de onaantastbaarheid van die instituties. Niet voor niets kan Berlusconi de ‘wet op de legitieme belemmering’ er door drukken; een wet die hem ‘wegens zijn drukke en belangrijke werkzaamheden als premier’ vrijstelt van elke rechtsgang – ook die rechtszaken die niet direct met zijn functioneren als premier te maken hebben.

Het zijn statisten die met populistische argumenten over ‘de belastingbetaler’ en ‘de meerderheid’ proberen elk programma van de publieke omroep dat de regering bekritiseert, de nek om te draaien. ‘Het kan niet zo zijn dat de publieke omroep in gaat tegen de mening van de meerderheid van de Italianen’ is een veelgehoorde uitspraak van Berlusconi zelf. Dat impliceert dat de publieke omroep een spreekbuis van de regering moet zijn, een echte staatsomroep dus – maar de meeste mensen beseffen niet wat dat nou eigenlijk wil zeggen.

Statisten zien de burger als een klein kind dat opgevoed dient te worden. Mensen die klagen dat de omroepen ‘te links’ zijn, zeggen eigenlijk dat u niet in staat bent om dat zelf te ontdekken. U bent een beetje dom en u laat zich inpalmen door die vermaledijde linkse propaganda. Daarom stemt u op een linkse partij – niet omdat u hart heeft voor uw minder bedeelde medemens of zo. U bent niet in staat om weg te zappen en u herkent niet dat u op een walgelijke wijze wordt voorgelogen.

Natuurlijk geldt dit allemaal ook voor mensen die vinden dat te rechtse uitingen in de media niet mogen. Foute linksmensen als René Danen bijvoorbeeld. Ook hij vindt dat u te dom bent om zelfstandig televisie te kijken of zonder bevoogding van bovenaf een krantje te lezen.

Toch ontbreekt het bij de linkse politiek in Europa aan de staatsdwang waar rechts maar al te graag naar grijpt. Europees links ontslaat geen journalisten en neemt hooguit antidiscriminatiewetten aan die maar heel beperkt ingrijpen in de vrijheid van meningsuiting. We hebben geen Hugo Chavez en ik hoop dat die er ook nooit komt. We hebben alleen maar Viktor Orbán – dat is al erg genoeg.

Advertisements