Een pik en twee handjes

Terwijl Pompeii in elkaar stort, spendeert Silvio Berlusconi 70.000 euro om een beeld uit de oudheid tijdelijk – voor tentoonstelling in zijn werkpaleis Palazzo Chigi – weer compleet te maken. Want het stoort de premier dat ‘onze’ beelden zo vaak kapot zijn.

Welkom in het land van de uiterlijke schijn. Het klatergoud van de Berlusconiaanse televisierevolutie heeft zijn werk gedaan. Een beeld uit de oudheid moet even van zijn historie ontdaan worden voordat de premier het wil hebben. Zoals vrouwen – ook jonge vrouwen – van hun historie moeten worden ontdaan om succes te hebben, of om te laten zien hoe veel succes ze al niet hebben gehad.

Welcom in het land van de cultuurbarbaren, waar de traditie van de Italiaanse muziek in handen is van een onnozelaar als de bejubelde Al Bano, waar een cubista niet een kubistisch kunstenares is maar een derderangs snolletje dat in disco’s in een kooi danst (en het huis van de premier wordt binnengeloodst), waar de publieke televisie elk jaar weer een nieuwe Big Brother voortbrengt en verder niets dat herinnert aan het grote verleden van de grande cinema.

Welkom in het land waar illegaal huizen worden gebouwd in de Valle dei Templi, waar de minister van Cultuur te zijner verdediging aanvoert dat ze toch maar mooi een restaurant hebben gebouwd voor de bezoekers van Pompeii waar de fresco’s en de mozaïeken steeds verder in verval raken en waar het Huis van de Gladiatoren werd ‘gerepareerd’ met betonnen palen(!) direct op de antieke fundamenten, die dus onlangs instortten.

Een pik en twee handjes liet de premier van dit land toevoegen aan een antiek beeld – het is symbolisch voor de man. Handjes om te graaien en een pik om in minderjarige stoephoertjes te hangen. En het volk vreet het, zoals het de pulp van zijn televisies vreet, hun protserige, moderne huizen op de mooiste plekken ter wereld neerplempt en tijdens het wachten hun namen in de muren van het Uffizi krast.

De vertegenwoordigers van de échte cultuur van dit land – Roberto Saviano, Oscarwinnaar Roberto Benigni, Nobelprijswinnaar Dario Fo en de door de premier als ‘astrologe’ betitelde wereldvermaarde astronome Margherita Hack – ziet het volk als een werldvreemde linkse elite die antiberlusconismo bedrijft.

Klinkt bekend, niet?

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.