Een weekje christendom

Senator Rocco Buttiglione, voorzitter van de partij Unione dei Democratici Cristiani e Democratici di Centro, luidde voor mij de week in. De man die om antihomoseksuele uitlatingen in 2004 al geweigerd werd voor de Commissie voor Burgerlijke Vrijheden van het Europees Parlement, verklaarde voor de radio dat “homo zijn amoreel is, net als overspel, belastingontduiking of het niet geven van geld aan de armen.”

Je raakt eraan gewend in Italië, waar de paus alle dagen op televisie is en zijn hulpsinterklazen bij alle belangrijke gelegenheden op de eerste rij zitten. Net als de maffia is de kerk tot in alle lagen van de maatschappij doorgedrongen en dus zijn de uitlatingen van de senator zeldzaam noch opmerkelijk: men hoeft zich niet om de positie van de kerk te bekommeren. Ik twitterde een linkje naar Henk Krol en daarmee was voor mij de kous af.

Maar toen was er de open brief van de hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad, Mariska Orbán-de Haas, aan VVD-politica Jeanine Hennis-Plasschaert. Open wond was een betere naam geweest:

Best VVD-kamerlid, u heeft verschillende miskramen gehad. U heeft nooit uw eigen kindje kunnen vasthouden of het liefdevol in badje mogen doen […] maar u heeft als Kamerlid nu wel de mogelijkheid tienduizenden kinderen op de wereld te laten komen.

Ik had een hele lijst met verwijzingen naar de geneugten van de moederliefde uit de brief kunnen quoten als ik er niet kots- en kotsmisselijk van zou zijn geworden. Verwijzingen die evenzovele steken in de hartstreek van Hennis zijn, met aan het eind de uitsmijter dat ze nou tóch nog wat moois kan doen. Emoterreur van de bovenste plank.

En dan de reactie op de ontstane ophef. Geen woord over het feit dat Hennis gevraagd had de brief niet te publiceren. Geen woord over de emoterreur. Nee, we gooien het op de vrijheid van meningsuiting. Mooi voor een krantje dat alle reacties op de oorspronkelijke open brief gewist heeft.

Kennelijk is het vraagtekens zetten bij de huidige abortuspraktijk voor sommigen een mening waarvoor de vrijheid van meningsuiting in Nederland niet geldt.

Ze heeft die plank niet eens gezien, zo ver zit ze ernaast. Dat ze bedreigd wordt, is afkeurenswaardig maar ik verlies daardoor niet uit het oog wie het eerste slachtoffer was in deze kwestie. En dat weinigen vallen over het feit dát abortus ter discussie wordt gesteld en iedereen over de wijze waaróp.

Het is geen probleem dat mensen meningen verkondigen die de mijne niet zijn en ik zal de laatste zijn die Rocco Buttiglione of Mariska Orbán-De Haas de mond wil snoeren. Sterker nog, ze moeten zo veel mogelijk geciteerd worden want als er iets is waarvan me de haren te berge rijzen, dan is het wel dat christenen zichzelf zo ontzettend graag presenteren als Hoeders van de Moraal. De uitspraken van Buttiglione en de handelswijze van Orbán mogen dienen als tegenwicht.

Of gewoon ons eigen CDA, want daarmee sluiten we de week mooi af: anonieme CDA-politici die Kathleen Ferrier in de Telegraaf even kaltstellen. U kent ze nog wel, dat CDA. De partij van de waarden en normen, van de joods-christelijke wortels, van het zo-gaan-we-niet-met-elkaar-om.

Het ware gezicht van het christendom is haat, emotionele chantage en achterbakse politieke spelletjes.

Maar ze bedoelen het goed!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Een weekje christendom

  1. Con says:

    > Maar ze bedoelen het goed!

    De weg naar de hel is geplaveid met goed bedoelingen dus komt alles nog op z’n pootjes terecht

  2. Normyo says:

    Ik denk dat je geloof en menszijn niet moet verwarren.

    Het is het menselijke in gelovigen dat leidt tot haat, emotionele chantage en achterbakse spelletjes. Want anders zou je ook kunnen stellen dat mensen die haten, emotioneel chanteren en achterbakse spelletjes spelen gelovig zijn. Maar er zijn genoeg ongelovigen die hun angsten verbergen achter haat, emotionele chantage en achterbakse spelletjes. Het is dus de mens die haat, niet de gelovige. Het is de mens die achterbakse spelletjes speelt, niet de gelovige.

    Dat kun je ook zien aan het feit dat gelovigen van de islam of het shintoïsme hetzelfde gedrag vertonen.

    Maar ik geef toe dat het makkelijker is om het op het geloof te schuiven, want dan kunnen wij als mensen tegen onszelf zeggen dat wij niet zo zijn, want wij zijn geen christenen.

    Verder ben ik het wel met je eens, veel mensen die een geloof aanhangen hebben het idee dat ze de moraal moeten bewaken door anderen te wijzen op hun fouten. Terwijl ze er beter aan zouden doen om hun voorganger na te volgen. In het geval van de christenen betekent dat niet het veroordelen van misdadigers en amorelen, maar juist met ze omgaan.

  3. Sante says:

    Rob, waarom haal je me de woorden toch steeds uit de mond? Godnakendeju, hartstikke raak. Wat een vuile stinkfarizeeërs toch allemaal (Ik gebruik die kwalificatie niet graag, maar het is er een die dat volk tenminste zou moeten kunnen begrijpen.)

  4. Pingback: Grandioos debuut hoofdredacteur Katholiek Nieuwsblad

  5. Pingback: Onvrede bij de VVD, CDA en PvdA – Minderheidskabinet versus Meerderheidskabinet – deel 3 « Debat in de Digitale Hofstad

Comments are closed.