Het Historisch Taboe 2

Groot gelijk heeft diegene die zich verzet tegen wat ik maar even de oudlinkse moraal zal noemen: kritiek op minderheden, hun cultuur en hun godsdienst staat gelijk aan – of ruikt minstens naar – racisme. Kritiek op buitenlanders is daarom fout. Gelukkig zijn de ongenaakbare kliffen van het politiek correcte denken gestaag aan het afbrokkelen. Met dank aan Fortuyn en Wilders.

Er zijn in het Nederlandse landschap echter nog wel wat onneembare vestingen te vinden. Ik mag tegenwoordig rustig schrijven dat de islam een achterlijke religie is. Ik mag rustig theoretiseren over een wereldwijd complot van moslims om overal de sharia in te voeren. Ik mag een rechter die lid is van een bij Marokko betrokken vereniging zonder directe aanleiding van partijdigheid betichten. Maar wat gebeurt er als ik hier eens een mooie boom ga opzetten over joodse lobby’s?

Nu haal je er meteen weer de joden bij. Dat klopt en fijn dat u mij eraan herinnert, want wie de joden ergens bij betrekt, speelt met het volgende en meteen ook het nieuwste taboe in het publieke debat: vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog. U zult uw plaatselijke rechtse politicus niet vergelijken met Hitler en zijn vriendjes, ook al vergelijken hij en zijn kameraden graag de Koran met Mein Kampf en willen ze krampachtig Hitler naar de linkerkant van het politieke spectrum schuiven. U mag de aanvallen op de moslims ook niet vergelijken met aanvallen op de joden uit de jaren twintig en dertig, al lijken ze er soms als twee druppels water op.

U zult, kortom, niet beweren dat uw plaatselijke rechtse politicus, die sterke banden heeft met Israël en die wellicht (dat zeg ik met nadruk: wellicht) gefinancierd wordt door joodse en/of Israëlische personen en belangenverenigingen, zich laat beïnvloeden door joodse lobby’s. U zult de beste man, die zich van retoriek en tactiek bedient die soms één op één vergelijkbaar zijn met die van, heu, historische personen uit het midden der twintigste eeuw, alsmede zijn uitspraken en de mede door hem veroorzaakte sfeer in het land niet vergelijken met diezelfde periode.

Langzaam ontstaat zo het beeld van een man die alles mag zeggen, maar over wie niets gezegd mag worden. Omdat u hem niet mag demoniseren, omdat u hem alleen maar in de kaart zou spelen, omdat het zinloos is – om tientallen gelegenheids- en gevoelsargumenten die geen van alle op hemzelf van toepassing schijnen te zijn.

En alleen zó kan men volgens weldenkend Nederland volwassen het debat voeren.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Het Historisch Taboe 2

  1. Laurent says:

    Goede observatie!

  2. alib says:

    Met dank aan Fortuyn & Wilders? Met dank aan Scheffer, F&W zijn er mee aan de haal gegaan.

    Overigens vond ik het eerste deel consistenter….

    Niks voor jou, die nieuwe blogsite van weggelopen Volksbloggers? Kijk eens bij Knutselsmurf. Heb je tenminste wat aansluiting.

    Overweeg… Nou ja, zo ver ben ik nog lang niet.

  3. alib says:

    Maar ik mis je wel. Dat wou ik toch even zeggen.

Comments are closed.