Maar wie zijn het?

Hoe vaak heeft u al van gedachten gewisseld met de groten der aarde? Gisteren sprak ik nog met onze minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, en wisselde ik van gedachten met de internetjournalist Francisco van Jole. Nou ja, gedachten… zo veel als je kwijt kunt in 140 tekens, want meer staat Twitter je niet toe. Het blijft vooral hangen in losse opmerkingen en daarmee is het toch vooral een gadget – al schrijft Van Jole bijna nergens anders meer over.

Natuurlijk kun je er nieuws mee verspreiden en dat gebeurt ook – niet alleen kwamen de eerste berichten en foto’s van de dramatische noodlanding in de Hudson van Twitter, maar ik had zelf de mogelijkheid om als eerste (?) het nieuws van het overlijden van Eluana Englaro aan de Nederlandse twittercommunity kenbaar te maken. Nou ja, aardig. Tien minuten later volgt nu.nl en is je moment van glorie wel weer voorbij. De journalistieke scoop is niet meer wat het geweest is.

Twitterfox - app. in Forefox

Twitterfox - Twitterapplicatie in Firefox

Goed, erg nuttig is Twitter over het algemeen niet. Van Jole (links te zien als 2525) stuurt eens een fotootje van een kop koffie, Verhagen meldt dat hij een bespreking heeft met een buitenlandse collega en bloggers als Robert Engel verspreiden links naar hun stukjes of losse gedachten over van alles en nog wat.

Tenminste, dat denk ik. Ik denk dat het werkelijk Robert Engel en Maxime Verhagen en Francisco van Jole zijn. Maar wie zijn het nu echt? Mijn vriendin zei gisteren dat Verhagen er wel een medewerker voor zal hebben – Italianen die politici vertrouwen, bestaan niet. Zelfs zij is nog te goed van vertrouwen, want er zijn maar liefst drie Balkenendes op Twitter te vinden en niet een van deze premiers is de echte. Dus zit ik wellicht mijn tijd te verdoen met het vragen stellen aan Bouke Obbema uit Surhuisterveen – wie zal het zeggen.

Aan Van Jole vroeg ik, naar aanleiding van zijn blog: De mogelijkheid om accounts te openen onder elke naam ondermijnt al deze sociale netwerken. Moeten we straks paspoorten scannen? Als echte gelovige antwoordde hij: Nee, dat corrigeert zichzelf op den duur vermoed ik. Het adagio van de echte cyberfanaat is altijd geweest dat het allemaal op den duur wel goed zal komen, als we in godsnaam maar geen regels gaan stellen. Ik ben daar zelf ook geen voorstander van, normaal gesproken. Maar ik ben ook niet iemand die gelooft in ‘vanzelf’.

Ik denk dat het een goed idee zou zijn om naast portretrecht en merkenrecht ook naamrecht in te voeren. Ik heet Rob van Kan en ik ben zeker de enige niet, maar ik zou moeten kunnen rekenen op bescherming tegen iemand die zich voor mij uitgeeft. Nu zou ik niet willen dat er een registratiesysteem komt – de praktijk van bijvoorbeeld Second Life leert dat dat niet populair is onder gebruikers – maar wel dat ik achteraf bezwaar kan maken tegen het gebruiken van mijn naam door iemand die geen naamgenoot is. Zeker als die persoon dat doet met de bedoeling om voor mij te worden aangezien.

Het potentieel voor stalkers en andere kwaadwillenden is simpelweg te groot.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Maar wie zijn het?

  1. Rob says:

    Update: Francisco van Jole maakte bezwaar tegen het citeren. Dat is terecht, omdat hij niet wist (en ik toen ook niet) dat ik hem een vraag stelde voor gebruik in een blog. Een goed journalistiek gebruik is het om je bekend te maken als journalist (of blogger in dit geval). Dat is mijn fout, dat erken ik.
    Tweets – de dingen die je via Twitter zegt – zijn echter openbaar: het wordt ook wel een microblog genoemd. Ik stelde voor om dan maar naar mijn vraag en naar zijn antwoord te linken (in plaats van te citeren), en dan ook maar meteen naar zijn verzoek om het citaat te verwijderen. Van Jole koos ervoor om zijn kant van ons gesprekje dan maar te wissen.
    Toch jammer dat een internetjournalist als Van Jole zo, laat ik zeggen, formeel en bangig met het nieuwe medium omgaat.

  2. Ik ben toevallig, als fanatiek RSS-er getuige geweest van een stuk van de conversatie.
    Als Tweets openbaar zijn moet niemand mauwen. Per slot is “iedereen” op twitter of internet “getuige”.
    Waarschijnlijk denkt zelfs MaximeVerhagen twee keer alvorens hij zijn tweet verzendt.

  3. Ik las dat FvJ je heeft geblokkeerd?
    Zo’n angstig menneke toch. Of staat hij niet achter de woorden die hij zegt?

  4. Rob says:

    Ik denk dat het voor hem een principekwestie is. Nou, voor mij ook. Ik mag uit een ‘microblog’ citeren en ik ben zo netjes geweest om hem daar achteraf op te wijzen.
    Inderdaad een bang baasje.

  5. Sante says:

    Op dringend bevel v an een (nog oudere) collega ben ik een poosje geleden ook gaan twitteren. Ik doe er verdomd weinig aan, omdat ik niet weet wat ik er aan zou kunnen hebben. Dat nieuws over Englaro zag ik toevallig omdat ik naar het juiste programma op Raiuno zat te kijken — maar wat als ik veertien dagen in een grot op Borneo had gezeten daarna pas had gehoord dat de zaak Englaro was opgelost? Dan maar geen nieuwsjunk.

    Twitter begint steeds meer te lijken op een dark room in een homotent, als u mij deze uitdrukking toestaat. Eigenlijk vind ik MSN en Skype al zo intiem, dat ik er maar een zeer beperkt aantal mensen op toelaat.

    Maar afgezien van het privacyprobleem (waar ik niet zo erg mee zit, onder normale omstandigheden) zie ik geen enkele ‘benefit’ van Twitter. Ik handhaaf mijn account nog wel even, om mijn oude collega niet teleur te stellen.

Comments are closed.