È tornata l’acqua

De camera is gemonteerd op een kraan. We zien presentator Alberto Angela van het populair-wetenschappelijk magazine Superquark ergens in Roemenië op een straat in een opgegraven Romeins dorp staan. Langzaam daalt de camera naar hem af. De straat ligt er keurig bij na tweeduizend jaar; in het midden ligt een afvoergoot. Zo kwam vers water het dorp binnen en werd straatvuil weer naar buiten gevoerd, legt Angelo uit. Want de Romeinen waren meesters in waterbeheer.

Dat was toen. Dit is nu.

Via Torricelli, Rende (CS)

Via Torricelli, Rende (CS)

Half Calabrië is aan het wegregenen. Dorpen zijn afgesloten van de buitenwereld, snelwegen zijn geblokkeerd door modderlawines, straten verzakken, huizen staan op instorten. De oorzaak is een beetje regen – een beetje meer dan normaal maar zeker geen zondvloed. Maar de eigenlijke oorzaak is dat de Romeinen van weleer er niet meer zijn. Tegenwoordig maken Italianen de straten en wegen en hoewel de kennis van tweeduizend jaar terug er beslist nog is, wordt er geen gebruik van gemaakt.

Een straat maak je door asfalt op een zandbed te spreiden en het dan plat te walsen. Dat is alles. Geen afwatering, geen goten, geen stoepranden, niks. En dan gaat het regenen en spoelt je zandbed hier en daar weg en krijg je diepe kuilen. Na het aanleggen van zo’n straat moet je ook vooral geen onderhoud plegen aan de muren die moeten dienen om het omliggende gebergte een beetje op zijn plek te houden. Zo verdwijnt je straat vol gaten en scheuren vanzelf een keer onder een lawine. Probleem opgelost.

Water, de Romeinen waren er goed mee. Aquaducten door het hele land met een precisie die ook vandaag de dag nog bewonderenswaardig is. Maar het aquaduct dat water moet leveren aan deze streek is gebouwd in de tijd van Mussolini en valt van ellende uit elkaar. Zeker nu de bergen beginnen te schuiven. En zo is in deze streek ‘Er is weer water’ (È tornata l’acqua) een gevleugelde kreet geworden; het probleem bestaat al jaren. Snel naar huis voordat de buren het water in de opslagtank van je appartementencomplex al hebben opgebruikt. Vandaag staan hier in huis enkele teiltjes water in de douche. Voor het geval dàt.

Er was nog iets waar de Romeinen goed in waren. Het laten instorten van wereldrijken door een gebrek aan gezag, aan kwaliteit, aan planning. En hoe dat moet, zijn ze hier nog niet vergeten.

Advertisements

3 Comments

  1. Je begint al helemaal de berusting te krijgen die de Italianen zo siert tegenover natuurverschijnselen, achterstallig onderhoud en stakingen…

  2. Het ging al mis toen een vervoersbedrijf voor menhirs genaamd Obelix BV over de Romeinse via’s begon te denderen. Door de trillingen vielen de kruisen in de berm om, werden legercarré’s uit het gelid geschud, klotste het water uit de acquaducten, traden er scheuren op in fundamenten en aldus stortte het Romeinse Rijk in elkaar. Diverse godinnen als Lucretia Borgia, Sophia Loren, La Cicciolina en zelfs een uit Zweden geïmporteerde valkyre hebben nog geprobeerd het rijk in haar oude luister te herstellen, maar hun ontboezemende pogingen veroorzaakten nog meer aardbevingen.

Comments are closed.