Leven met de maffia: de praktijk

Schietpartijen heb ik hier nog nooit meegemaakt en er gaan weken voorbij dat je geen politiesirene hoort loeien in de verte. We leven hier behoorlijk veilig en toch leven we met de maffia. Je merkt daar zo op het eerste gezicht helemaal niks van.

Er zijn wel plekken in Calabrië waar het allemaal stukken erger is en waar het dagelijks leven veel sterker beïnvloed wordt door de plaatselijke maffiaclans: de havenstad Gioia Tauro bijvoorbeeld of het dorp San Luca, waar de vete is begonnen die uitmondde in de geruchtmakende zesvoudige moord in Duisburg, in augustus 2007.

En toch: wie hier langer verblijft, die merkt het. Mijn vriendin zou best een restaurant willen beginnen met typische gerechten uit de streek, maar ze zegt er meteen bij dat ze geen zin heeft om voor de maffia te werken – want wie een zaak begint, die wordt vroeg of laat gedwongen om pak ‘m beet vier keer per jaar de plaatselijke clan te betalen op straffe van brandstichting of erger. Dat is natuurlijk moordend voor het ondernemingsklimaat in deze streek. Het is voor jongeren dan ook erg moeilijk om een baan te vinden.

Een triest voorbeeld van de macht van de maffia is de A3, de snelweg Salerno – Reggio Calabria, die in tien jaar werd gebouwd tijdens de economisch gunstige jaren zestig om het zuiden te ontsluiten. Echter, aan de modernisering van deze weg wordt al sinds 1997 gewerkt, waardoor er vrijwel permanent grote stukken weg zijn waar maar van één van de twee rijbanen beschikbaar is. En de afgelopen week is daar door constante regenval en een totaal gebrek aan onderhoud een ernstig probleem bijgekomen: modderlawines die her en der de weg blokkeren of dreigen te blokkeren. Er vielen al twee doden toen een busje met een voetbalteam bedolven werd.

de A3 bij Cosenza

Weer eens afgesloten: de A3 bij Cosenza

De snelweg is volledig in handen van maffiaclans. Zij bepalen wie er aan werkt en hoe snel er gewerkt wordt. Aangezien de diverse geldkranen van provincies, regio’s, de staat en de Europese Unie open blijven staan, is het werk nooit af. Waarom de kip met de gouden eieren slachten? De bedrijven die aan de snelweg werken, hoeven ook helemaal geen kwaliteit te leveren: van concurrentie is immers geen sprake. De weg is dan ook geen hoogstandje van wegenbouwkwaliteit.

Ook hier zijn de gevolgen voor het ondernemersklimaat overduidelijk. Een belangrijke haven als die van Gioia Tauro moet het hebben van goede verbindingen met het achterland, maar die zijn er niet. Een industrie op Sicilië moet met het vasteland handelen via snelwegen, maar het kost vaak meer tijd om van Messina naar Napels te rijden (500 km) dan om van Napels naar Marseille te rijden (1100 km).

De armoede in deze streek is een gevolg van al deze remmende factoren en speelt de maffia zelf prachtig in de kaart. Arme mensen zijn eenvoudiger om te kopen, arme mensen zijn veel minder mondig en arme mensen leveren goedkopere arbeid. Bovendien zijn arme mensen sneller geneigd om tot (georganiseerde) misdaad over te gaan – wat de rekrutering van de volgende generaties mafiosi sterk vereenvoudigt.

Advertisements

4 Comments

  1. Eigenlijk dood zonde dat zoiets door de hele maatschappij loopt op een zodanige wijze dat mensen daardoor beperkt worden.
    En uit wat ik er links en rechts over lees, is het voorlopig nog een blijvende zaak.

Comments are closed.