Kleingeestige Grote Denkers

Sinds Kick Out Zwarte Piet poogde om naar Dokkum te reizen voor een demonstratie tijdens de nationale Sinterklaasintocht hoor je weer veel over de tegenstelling stad en platteland, of liever: het westen en de rest van het land. Als Rotterdammer met vijf jaar Maastricht en dertien jaar Tilburg achter de kiezen, kan ik daar wel over meepraten. Maar het is pas sinds ik in Italië woon dat ik zie hoe beperkt, hoe provinciaal het denken van de zich wereldwijs wanende stedeling eigenlijk is. Continue reading →

Advertisements

De race om de instituten

Maandag wordt de nieuwe vestigingsplaats voor het European Medicines Agency gekozen. Het EU-instituut, wat zich bezighoudt met de evaluatie van nieuwe medicinale producten, is op dit moment nog gevestigd in Londen. We wisten eerlijk gezegd niet van het bestaan van het EMA af, maar omdat naast Bratislava en Amsterdam ook Milaan kanshebber is, zijn kranten en televisie er in Italië volop mee bezig. Continue reading →

For love of money money money

Prince, man, rot op. Dat is gewoon disco. Gladde commerciële rommel. Ik had het gezegd kunnen hebben, destijds in de jaren tachtig. Ik luister tegenwoordig wel eens naar Prince, met een gevoel van spijt dat ik die toch wel erg goede muziek toen allemaal heb laten schieten omdat het niet bij mijn imago paste. Nou ja, bij het imago dat ik wilde hebben. En wat ik nooit had. Continue reading →

Midlife crisis

Ja, ik ben ook moe van #metoo. Moe van de stortvloed van verhalen over mannelijk seksueel machtsmisbruik waar geen einde aan lijkt te komen, moe van het soms moedwillige onbegrip dat dit opwekt, moe van het ontdekken dat vrijwel alle vrouwen zich op een zeker moment misbruikt of bedreigd hebben gevoeld. Continue reading →