Volgend jaar zes bussen

Elk jaar zijn we getuige van hetzelfde rituele gevecht tussen voor- en tegenstanders van Zwarte Piet. Elk jaar komen dezelfde argumenten en tegenargumenten tevoorschijn, en elk jaar lopen we braaf het hele rijtje af. En zo raken we nooit tot de kern van het verhaal. Continue reading →

Advertisements

De race om de instituten

Maandag wordt de nieuwe vestigingsplaats voor het European Medicines Agency gekozen. Het EU-instituut, wat zich bezighoudt met de evaluatie van nieuwe medicinale producten, is op dit moment nog gevestigd in Londen. We wisten eerlijk gezegd niet van het bestaan van het EMA af, maar omdat naast Bratislava en Amsterdam ook Milaan kanshebber is, zijn kranten en televisie er in ItaliĆ« volop mee bezig. Continue reading →

For love of money money money

Prince, man, rot op. Dat is gewoon disco. Gladde commerciĆ«le rommel. Ik had het gezegd kunnen hebben, destijds in de jaren tachtig. Ik luister tegenwoordig wel eens naar Prince, met een gevoel van spijt dat ik die toch wel erg goede muziek toen allemaal heb laten schieten omdat het niet bij mijn imago paste. Nou ja, bij het imago dat ik wilde hebben. En wat ik nooit had. Continue reading →

Midlife crisis

Ja, ik ben ook moe van #metoo. Moe van de stortvloed van verhalen over mannelijk seksueel machtsmisbruik waar geen einde aan lijkt te komen, moe van het soms moedwillige onbegrip dat dit opwekt, moe van het ontdekken dat vrijwel alle vrouwen zich op een zeker moment misbruikt of bedreigd hebben gevoeld. Continue reading →

Van Duitse bloed

Van Haersma Buma moeten je kinderen het Wilhelmus zingen. Nu heb ik in 2012 het nationalisme al eens omschreven als “niets anders dan goedkoop sentiment voor de massa, opgeklopt door politici zodra het hen goed uitkomt dat u het rood-wit-blauw weer uit de kast haalt.” Het gaat me nu even om iets anders. Buma zegt tussen neus en lippen door in het fragment uit Nieuwsuur dat het in de DDR verboden was om de tekst van het volkslied te kennen. Continue reading →