Dat moeten we nu maar eens vergeten

“De Duitse tragedie: ze sterven nog liever dan dat ze weer als nazi’s worden gezien,” citeerde Wierd Duk afgelopen maandag in een eigenaardig stukje de Britse schrijver Douglas Murray. En gisteren werd bekend dat de medeoprichter en co-lijsttrekker van de Duitse partij Alternative f├╝r Deutschland (AfD), Alexander Gauland, begin deze maand stelde dat de Duitsers een streep moeten zetten onder het naziverleden en trots mogen zijn op de prestaties van de Wehrmacht in de beide Wereldoorlogen. Dit verleden, stelde de 76-jarige politicus, heeft niets te maken met de huidige Duitse identiteit. Continue reading →

Advertisements

Luister! (Opa vertelt)

Ik schrijf dit stukje niet voor fans. Fans zijn vervelende mensen, engige types, kritiekloze volgelingen van hun held. Fans kopen ook het verschrikkelijke kerstalbum van hun muzikale held, beluisteren het, en tikken woeste reacties op YouTube ter verdediging van hun held’s versie van Deck The Halls. Fans zijn geen muziekliefhebbers. Fans zijn fans. Continue reading →

Meningendiarree

Ik wil best een mening, pardon opinie opschrijven over iets waar ik hoegenaamd geen verstand van heb. Mijn diepere kijk op de macro-economische aspecten van de huidige huizenbubbel, bijvoorbeeld. Ik weet amper wat die laatste zin betekent. Ik kan ook een tekst vertalen uit het Fins, wat ik niet spreek. Ach, geef maar hier, daar kom ik met Google Translate wel uit, zeg ik dan. Zolang ze maar betalen, lul ik er wel een punt aan. Continue reading →

De roze cowboy

Als kind had ik cowboypoppetjes. Ik weet niet meer waar ze vandaan zijn gekomen, en ik weet al helemaal niet waar ze zijn gebleven, maar het waren cowboys die je zelf samen kon stellen. Lijfjes, benen, hoofden, hoeden en natuurlijk pistolen. Mijn favoriete cowboy had een witte hoed, een blauwe broek en een roze hemd. De ‘roze cowboy’ was de held in mijn kinderfantasie. Continue reading →