Respect!

‘Op een ethische manier met politici omgaan’. Dat was gisteravond de kern van wat Naema Tahir betoogde bij Pauw en Witteman. Want politici zijn bezig met ‘de meest belangrijke beslissingen in onze samenleving’ en hun taak wordt ‘verziekt’ door journalisten die ‘allerlei belachelijke brutaliteiten’ naar voren brengen.

Nebahat

De idiote preoccupatie met afkomst die de Nederlander in de afgelopen tien jaar heeft ontwikkeld, is in volle hevigheid losgebarsten nadat de kandidatuur van Nebahat Albayrak voor het partijleiderschap van de PvdA bekend is geworden. Mensen die nooit (meer) PvdA zouden stemmen, beginnen al te schuimbekken bij de gedachte aan een allochtoon als partijleider.

Nieuws

…de prins is niets veranderd. Als het goed is heb ik nu aan de lijn Harrie Prakken. Mijnheer Prakken, goedeeh… middag, hoort u mij?

Ja goedemiddag, nee ik hoor u wel hoor.

Als ik het goed begrepen hebt, bent u ook wel eens in Innsbruck geweest, klopt dat?

Ja, dat klopt, wij zijn daar een paar jaar geleden geweest ja.

En hoe was dat daar? Beviel het?

Nou ja, het is een mooie stad en schoon hè, dat kennen wij in Nederland niet. Het is me alles meegevallen eigenlijk want je hoort wel eens …

En het ziekenhuis, het academisch ziekenhuis waar de prins nu ligt, heeft u dat gezien?

Ja, daar zijn we geloof ik wel langs gekomen.

Hoe was dat?

Nou, het leek me wel een goed ziekenhuis, zo van buiten, maar dat kunnen ze daar wel hoor…

“Vervolg de bedreigers van het vrije woord”

Sorry als de titel u reeds de koffie over het toetsenbord deed sproeien – hij is niet van mij. Die schitterende contradictio in terminis is van de hand van Hero Brinkman, Kamerlid en Statenlid namens de PVV, en van Ehsan Jami. En zet nu die koffie maar even neer voor de volgende zin: Om het vrije woord te redden, moeten we sommigen de vrijheid van religie afnemen. De koffie heeft het overleefd? Mooi. It became necessary to destroy the town to save it, dus.

Perspectieven

De Italiaanse televisie vertoonde gisteren beelden van Cesare Battisti die zich voorbereidde op het carnaval in Rio, en van stapels van zijn autobiografie Ser Bambu (‘Bamboe zijn’) in Braziliaanse boekhandels. Battisti is in Italië tot vier keer levenslang veroordeeld wegens zijn aandeel in vier moorden, gepleegd uit naam van de extreemlinkse terreurorganisatie Gewapende Proletariërs voor het Communisme. Maar links in Brazilië ziet hem als slachtoffer van politieke vervolging.

Question Everything

Terwijl u en ik inmiddels meer vragen hebben over hoe we aan het eind van de maand gaan arriveren zonder opnieuw ons slinkende spaarpotje aan te spreken en de wereld toeziet hoe Syrië in brand wordt geschoten, maken de zuurbekjes van GeenStijl zich nog even druk om het bezoek van een imam. Enorm 2003, maar dat is dan ook het jaar waarin GeenStijl is opgericht.

Een blik in de afgrond

“…als ik plus een paar alleraardigste en allerredelijkste mensen uit mijn omgeving , zichzelf structureel dagelijks betrappen op geweldsfantasiën waarbij hele legers van islamofiele en anti-Zionistische Gutmenschen tot bloedpap worden vermalen, dan is er iets raars aan de hand.”

Hier spreekt een man die elk besef van redelijkheid heeft verloren, die elk vermogen om andere meningen te accepteren voor wat ze zijn – uitingen van democratische, individuele vrijheid – kwijt is. Hier spreekt het gevolg van een jarenlange obsessie. Jaren, doorgebracht in kringen van gelijkgestemden met niemand die eens een keertje aan de rem trok. Ook nu niet – lees de reacties er maar op na.

Polacken Tango

Na alle slappe smoezen van PVV-fanboys over islamkritiek en hoe islamieten geen ras zouden zijn en er dus geen sprake is van racisme, blijft het vandaag verdacht stil in de hoek van de usual suspects. Je kunt bij een meldpunt Oosteuropeanen nu eenmaal moeilijk orakelen over religiekritiek en wat betreft ras… ik geloof niet in rassenonzin, maar Polen en veel andere Oosteuropeanen behoren tot het Slavische volk.

Dierentuindieren

Na de racistische moord op twee Senegalezen in Florence werd de vraag gesteld of Italianen soms racisten zijn. De praatprogramma-experts vonden natuurlijk van niet, hoewel in dit land een voormalige regeringspartij zelfs landgenoten die ten zuiden van Toscane zijn geboren, botweg discrimineert. Dus ik denk er een beetje anders over.

Ik ben een lafaard

Naamsbekendheid kan je leven redden als je een dissident bent en het regime waartegen je strijdt, je het liefst zou laten verdwijnen. Er zijn maar heel weinig dictators op aarde die ongevoelig zijn voor buitenlandse druk – daarom hebben we bijvoorbeeld Aung San Suu Kyi nog. En daarom houden regimes – en hun neefjes, criminele organisaties – niet van openbaarheid.